سنجش و ارزیابی میزان تاب آوری بافتهای فرسوده شهری در برابر مخاطرات محیطی ( نمونه موردی : بافت فرسوده کلان شهر کرج )
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 گروه شهرسازی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
3 گروه جغرافیای انسانی ، دانشکده جغرافیا ، دانشگاه تهران ، تهران ، ایران .
doi
چکیده
امروزه معضلات و مشکلات بافتهای فرسوده شهری یکی از مسائلی است که در حوزه شهرسازی شهروندان را با مشکلات متعددی مواجه ساخته است و همچنین یکی از مهمترین چالشهای شهری با توجه به نبود زیرساختهای مناسب شهری و افت عملکرد این بافت ها از نظر ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و نهادی در مواجه با مخاطرات میباشد. در این پژوهش به سنجش و ارزیابی میزان تاب آوری بافتهای فرسوده شهر کرج در برابر مخاطرات محیطی پرداخته شده است. این پژوهش کاربردی است و با استفاده از روش توصیفی_تحلیلی، با هدف شناسایی شاخصها و عوامل مؤثر بر ابعاد تاب آوری در بافت فرسوده شهر کرج و ارائه چارچوبی به منظور سنجش ابعاد تابآوری در بافت های فرسوده شهری انجام پذیرفته است. جامعهی آماری مشتمل بر 100 نفر از نخبگان دانشگاهی، افراد خبره و تصمیمگیر در حوزه مرتبط با تحقیق است. برای تجزیه و تحلیل دادهها، از آزمونهای t تک نمونهای، آزمون F و تحلیل مسیر در محیط نرمافزار SPSS استفاده گردیده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که ابعاد تابآوری در بافت فرسوده شهر کرج از نظر بعد کالبدی_ محیطی، بعد اجتماعی، بعد سازمانی_نهادی و بعد اقتصادی به ترتیب دارای میانگینی معادل 3.49، 3.23، 3.01 و 3.42 و کمتر از میانگین مفروض (4) میباشند؛ از اینرو بافت فرسوده شهر کرج از نظر ابعاد تاب آوری آسیب پذیر است. همچنین نتایج آزمون تحلیل مسیر نیز نشان داد بعد کالبدی به صورت مستقیم 0.523 درصد در تاب آوری بافت فرسوده شهر کرج تأثیرگذار است.