عملکرد مدیریت شهری با تأکید بر شاخص های حکمروایی خوب از منظر شهروندان (مطالعۀ موردی: شهر قیر)

نویسندگان

1 عضو هیات علمی گروه جغرافیا، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران

doi
10.22103/JUSG.2022.2058
چکیده

مقدمه: حکمروایی در واقع فرآیندی بر اساس کنش متقابل میان سازمان­ ها و نهادهای رسمی ادارۀ شهر از یک سو و سازمان ­های غیردولتی و تشکل­ های جامعۀ مدنی، از طرف دیگر است. سیستم حکمروایی شهری مطلوب مبتنی بر هفت اصل است که عبارتند از: مشارکت، قانون­مندی، پاسخ­گویی، اجماع ­سازی، کارایی و اثربخشی، شفافیت و عدالت.داده و روش: این پژوهش از نوع پیمایشی و با رویکردی توصیفی- تحلیلی با هدف کابردی تنظیم و اطلاعات به صورت میدانی و با استفاده از پرسشنامۀ محقق ­ساخته به دست آمده است. جامعۀ آماری، شهروندان شهر قیر بوده و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 384 نفر برآورد شده است. برای تحلیل از واریانس یک­طرفۀ آنوا و آزمون تی تک نمونه ­ای استفاده شده است. به همین منظور در این پژوهش سعی شده شاخص ­هایی همچون مشارکت، مسئولیت ­پذیری، اثربخشی، قانون ­مداری، شفافیت، عدالت­ محوری، جهت­گیری توافقی و پاسخگویی مورد بررسی قرار گیرد. برای سنجش هر یک از متغیرها در پرسشنامه، از طیف لیکرت پنج سطحی استفاده شده است.یافته‌ها: نشان­ دهندۀ آن است میانگین کل شاخص ­های حکمروایی خوب از منظر شهروندان با مقدار 2/66 از 3، در وضعیت نامطلوبی قرار دارد که نشان ­دهندۀ مؤثر نبودن روش فعالیت مدیران در عرصۀ شهری است. در نتیجه برای افزایش مشارکت شهروندان در امور مدیریتی لازم است که مسئولان شهری زمینۀ مشارکت شهروندان را فراهم نمایند.نتیجه‌گیری: نشان ­دهندۀ عدم رضایت شهروندان است که در این رابطه مسئولان شهری باید با به کارگیری نظرات افراد در عرصۀ مدیریتی و سیاست­گذاری ­ها، زمینه را برای افزایش رضایت از زندگی در شهر فراهم نمایند.