مدل ساختاری تفسیری توسعه پایدار ورزش دانش آموزی مبتنی بر یادگیری مادام العمر

نویسندگان
doi
10.22089/res.2023.15242.2405
چکیده

هدف پژوهش حاضر، تفسیر توسعه ورزش دانش‌آموزی مبتنی بر یادگیری مادام‌العمر و توسعه پایدار در ورزش مدارس بود. روش پژوهش آمیخته (کیفی-کمی) بود و در بخش کیفی از نظریه داده‌بنیاد و در بخش کمی از مدل‌سازی ساختاری‌تفسیری برای شناسایی متغیرهای اثرپذیر و اثرگذار استفاده شد. همه متخصصانی جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند که دانش و تجربه کافی در حوزه ورزش دانش‌آموزی داشتند (تعداد=17) و به صورت هدفمند انتخاب شدند. نتایج نشان داد که متغیرهای توجه به طرح‌ها و انجمن‌های ورزشی مدارس، عامل فراگیران (بهبود عملکرد و بهبود وضعیت داشن اموزان) و تبلیغات و اطلاع‌رسانی (درون‌مدرسه‌ای) در خوشه وابسته یا متغیرهای اثرپذیر شناسایی شدند. متغیر عوامل زیرساختی و مالی بین خوشه مستقل و پیوندی و سایر متغیرها در خوشه پیوندی قرار گرفتند. به طور کلی، توسعه ورزش دانش‌آموزی بخش مهمی از توسعه اقتصادی اجتماعی است که می‌تواند موجب افزایش نشاط اجتماعی و بهره‌وری ملی شود. همچنین عوامل زیرساختی و مالی از اصول و ویژگی‌های اصلی شهرهای یادگیرنده هستند و نیز تخصص‌گرایی و مدیریتی از عوامل مهم زمینه‌ای در توسعه پایدار مشارکت ورزش دانش‌آموزی‌اند و دارای بیشترین اهمیت در توسعه ورزش دانش‌آموزی هستند. باید گفت که همه موارد مذکور مانند یک چرخه عمل می‌کنند هرکدام از بخش‌ها می‌تواند زمینه بخش دیگر یا مکمل آن باشد. این موضوع نشان می‌دهد که یک عامل به‌تنهایی نمی‌تواند موجب توسعه ورزش مدارس شود و باید به همه موارد توجه ویژه شود.