فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: شهرها نقاط کانونی بسیاری از نگرانی‌هایی هستند که پایداری آن‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد، زیست­ پذیری شهری باکیفیت زندگی، پایداری، کیفیت مکان و اجتماعات سالم در ارتباط است. زیست­ پذیری شهرها بسیار متأثر از اقدامات مدیریت شهری به‌عنوان متولی اصلی در امور شهر هست و تعادل بین این دو بخش باعث ارتقاء زیست ­پذیری شهری می‌شود.داده و روش: پژوهش حاضر ازنظر هدف کاربردی و ماهیتی توصیفی -پیمایشی دارد و با روش کمی و توزیع پرسشنامه میان 384 نفر از شهروندان دو منطقه 6 و 9 کلان‌شهر مشهد صورت گرفته است. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون تی تست و همچنین مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) با نرم‌افزار آموس (AMOS) مورد ارزیابی و تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در وضعیت موجود بعد زیست ­پذیری در منطقه 9 با میانگین 3/97 در سطح مطلوبی قرار دارد. میانگین ابعاد مدیریت شهری نیز در منطقه 9، با میانگین 3/14 وضعیتی بالاتر از متوسط را نشان می‌دهد. میانگین ابعاد زیست­پذیری در منطقه 6، برابر با 3/034، وضعیتی بالاتر از متوسط و ابعاد مدیریت شهری برابر 2/40 که نامطلوب می‌باشد به‌دست‌آمده است. همچنین از جهت نحوه تأثیرگذاری اقدامات مدیریت شهری بر زیست­ پذیری، در منطقه 6 شاخص خدمات بر زیست­پذیری (دسترسی، محیط‌زیست، مسکن، بهداشت و درمان) تأثیر زیاد و دارای رابطه مستقیم است. در منطقه 9 شاخص سرمایه‌گذاری با هر پنج شاخص زیست ­پذیری (دسترسی، محیط‌زیست، مسکن، بهداشت-درمان، امنیت) دارای تأثیر قوی و رابطه مستقیم می‌باشد.نتیجه‌گیری: هر دو بعد و شاخص‌های مدیریت شهری و زیست پذیری در دو منطقه یادشده در وضع موجود نیاز به بهبود دارند و همچنین با توجه به تأثیرگذاری شاخص‌های مدیریت شهری بر زیست ­پذیری کلان‌شهر مشهد، این دو مقوله و ارتباط آن‌ها لازم است در اولویت برنامه‌ریزی شهری قرار گیرد.