شناسایی موانع و راهکارهای توسعه ورزش در بین زندانیان

نویسندگان
doi
10.22089/res.2025.17281.2555
چکیده

هدف پژوهش حاضر، شناسایی موانع و راهکارهای توسعه ورزش در بین زندانیان بود. این پژوهش از نظر نوع توصیفی و به لحاظ هدف کاربردی بود و برای اجرای آن از روش پژوهش آمیخته بهره گرفته شد. جامعه آماری در بخش کیفی، رؤسای زندان ‌ های مختلف کشور، مسئولان و کارکنان زندان ‌ ها و همچنین افراد مددجو بودند. در بخش کمّی نیز جامعه آماری همه رؤسای زندان‌های مختلف کشور، مسئولان و کارکنان زندان‌ها بودند که حدود 160 نفر برآورد شد. برای نمونه‌گیری در بخش کیفی از روش نمونه‌گیری هدفمند و رسیدن تا اشباع نظری و در بخش کمّی از روش تصادفی خوشه‌ای استفاده شد. برای تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها در بخش کیفی از روش کدگذاری و برای بخش کمی از تحلیل عامل اکتشافی و آزمون فریدمن بهره گرفته‌شد. براساس نتایج، شش مقوله موانع امکاناتی و تجهیزاتی، موانع مدیریتی و سازمانی، موانع بینش و آگاهی، موانع فردی، موانع فرهنگی و اجتماعی و کرونا به ترتیب اولویت به‌عنوان مهم‌ترین موانع و پنج مقوله راهکارهای زیرساختی و مالی، راهکارهای بینشی و انگیزشی، راهکارهای مدیریتی و سازمانی، راهکارهای فرهنگی و اجتماعی و راهکارهای آموزشی و رسانه‌ای به‌ ترتیب اولویت به‌عنوان مهم‌ترین راهکارهای توسعه ورزش در بین زندانیان شناسایی شدند. به مدیران سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور پیشنهاد می‌شود با رفع موانع و راهکارهای برخاسته از این پژوهش در جهت توسعه ورزش در بین زندانیان کشور گام بردارند.