تجربه زیسته پناهندگان ورزشکار افغانستانی از موانع مشارکت ورزشی

نویسندگان
doi
10.22089/res.2021.9631.1980
چکیده

هدف مقاله حاضر، تجربه زیسته پناهندگان ورزشکار افغانستانی از موانع مشارکت در ورزش بود. روش پژوهش، کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. ورزشکاران اتباع افغانستانی جامعه هدف این تحقیق را تشکیل دادند. مشارکت­کنندگان در این پژوهش ۱۳ نفر بودند که با استفاده از نمونه­گیری گلوگه‌برفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه بود که به صورت میدانی و عمیق انجام شد و برای تجزیه و تحلیل داده­ها و کدگذاری،‌ از روش تحلیل محتوای پنهان استفاده شد. همچنین برای افزایش دقت و اعتبار داده­های پژوهش، از چهار معیار گوبا و لینکلن (۱۹۹۴) و به‌منظور پایایی از پایایی توافق درون‌موضوعی استفاده شد که پس از بررسی، ۸۵ درصد و پذیرفتنی ارزیابی شد. پس از تجزیه و تحلیل مصاحبه­ها، ۹ مقوله اصلی شامل‌ اقتصادی، نژادپرستی، فردی، فرهنگی اجتماعی، خانوادگی، مدیریتی، رسانه و اطلاعات، قانونی و تعامل قومیتی به‌عنوان موانع اصلی مشارکت ورزشی پناهندگان افغانستانی در ایران شناسایی و استخراج شدند. درنهایت نیز با تکنیک مدل­سازی ساختاری تفسیری،‌ به سطح‌بندی موانع و تدوین مدل پرداخته شد. نتایج تحلیل نشان داد، موانع قانونی، مهم‌ترین و اثرگذارترین موانع مشارکت ورزشی پناهندگان افغاستانی در ورزش است؛ بنابراین پیشنهاد می­شود‌ با تدوین قانون­های جدید، شفاف و به­روز در حوزه پناهندگان، شرایط برای فعایت­های ورزشی آنان تسهیل شود تا از پیامدهای مشارکت آنان در ورزش، جامعه پناهندگان و هم جامعه میزبان بهره­مند شوند.