درهم تنیدن برنامه های درسی در آموزش عالی
نویسندگان
1 پژوهشگر
doi
10.22034/irphe.1994.711522چکیده
در این مقاله نگارنده به تبیین دگرگونیهای مهمی که اخیراً در قلمرو درهم تنیدن برنامه های درسی در آموزش عالی و در سطح جهانی روی داده می پردازد و استدلال می نماید که تحولات عظیم اجتماعی، سیاسی، جمعیتی، اقتصادی و گسترش روزافزون تکنولوژی و دگرگونیهای متوالی در مشاغل و نیازهای حرفه ای به پیدایش آفاق جدیدی از مشارکتهای میان رشته ای و درهم تنیدن نظامهای رشته ای و دگرگونیها در ساختار برنامه های درسی انجامیده است. در اینجا، نگارنده با دسترسی به منابع جدید به ذکر مثالهای باارزشی در حوزه های گوناگون دانشگاهی پرداخته است. پایان بخش مقاله اختصاص به جمع بندی و چند توصیه کاربردی در کاربست رویکرد میان رشته ای دارد. گفتنی است که نگارنده محترم جهت معرفی مفهوم رویکرد میان رشته ای و مبانی نظری شیوه های تلفیقی در برنامه ریزی درسی، یکی از مقالات کلاسیک و بسیار با ارزش در این خصوص ر که پروفسور دنو استاد دانشگاه بلژیک تحت عنوان طراحی برنامه ها و مواد آموزشی به شیوة تلفیقی و میان رشته ای نوشته است، انتخاب و ترجمه نموده اند که در همین شماره فصلنامه در بخش ترجمه چاپ شده است. شاید به جا باشد که خوانندگان محترم، ابتدا مبانی نظری رویکردهای درهم تنیدن را در مقالة بخش ترجمه مطالعه بفرمایند، سپس به خواندن این بخش که جنبة کاربرد آن مبانی را در میدان عمل و در قلمرو برنامه ریزی های درسی آموزش عالی دارد، بپردازند. در اینجا دفتر فصلنامه فرصت را مغتنم دانسته از آقای مرتضی خلخالی که هر دو مقالة تألیفی و ترجمه ای خود را در اختیار فصلنامه قرار داده اند، تشکر می نماید.