گفتمان خاموش مدیریت بدن زنان؛ مورد مطالعه: زنان 17 تا 50 ساله شهر کرمان
نویسندگان
1 استادیارگروه علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای جامعهشناسی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/jsfc.2021.265315.2197چکیده
گرایش زنان به مدیریت افراطی بدن موضوع این مطالعه است. برای دستیابی به درکی عمیق و تفهم معنای ذهنی زنانی که اقدام به مدیریت افراطی بدن مینمایند رویکرد کیفی، پارادایم تفسیری و روش نظریه زمینهای انتخاب شد. حجم نمونه شامل 30 نفر از زنان 17 تا 50 سال کرمان است که با نمونهگیری نظری و هدفمند انتخابشدهاند. دادهها با مصاحبه عمیق جمعآوری و با نرمافزار مکس کیودا کدگذاری و تحلیل شدند. مقوله مرکزی عبارت است از «مدیریتِ بدنِ زنان بهمثابه خشونتی خاموش در کنترل مردان». بهعبارتدیگر ابعاد گوناگونِ مدیریت بدن زنان، حاصل انتظارات و تلاشهای مردان است که تحت تأثیر ساختار ظاهرگرایانه و جنسیت محورِ جامعه؛ زنان را وادار میکنند به شکل افراطی به بدن خود توجه کنند تا رضایت مردان جلب شود. بدین ترتیب زنان در محیطهای خشن رقابتی، با الهامگیری از الگوهای زیبایی و متنوع و متغیر کردن معیارهای زیبایی و... دچار بحران اضطراب، اعتمادبهنفس و منزلت اجتماعی میشوند.