اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر راهبردهای تنظیم هیجان و خودکارآمدی ورزشی کودکان/ نوجوانان ورزشکار
نویسندگان
doi
10.22089/res.2021.10179.2065چکیده
هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر راهبردهای تنظیم هیجان و خودکارآمدی ورزشی کودکان/نوجوانان ورزشکار بود . روش پژوهش به شیوۀ نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل اجرا شد. کلیه دانشآموزان ورزشکار شهر رشت در سال تحصیلی 99-1398 جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند که از میان آنها 30 نفر بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) بهصورت تصادفی جایگزین و تقسیم شدند و به پرسشنامۀ تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی و همکاران، 2005) و مقیاس خودکارآمدی ورزشی (کرل و همکاران، 2007) پاسخ دادند. شرکتکنندگان گروه آزمایش، 8 جلسه برنامۀ مهارتهای زندگی را دریافت نمودند. دادهها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیری مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند . نتایج نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی بر راهبردهای تنظیم هیجان و خودکارآمدی ورزشی دانشآموزان ورزشکار مناطق محروم، تأثیرگذار بود و آزمودنی های گروه آزمایش نسبت به آزمودنی های گروه کنترل در پسآزمون ، خودکارآمدی ورزشی و تنظیم هیجان سازگارانه بیشتر و تنظیم هیجان ناسازگارانه کمتری داشتند و از نظر آماری معنی دار بود . بنابراین استفاده از آموزش مهارتهای زندگی میتواند موجب افزایش خودکارآمدی ورزشی و تنظیم هیجان سازگارانه و نیز کاهش تنظیم هیجان ناسازگارانه دانشآموزان ورزشکار شود.