نوزده سال «نشر ریاضی»: گفتوگویی با سیاوش شهشهانی، محمدقاسم وحیدی اصل، و سیامک کاظمی
نویسندگان
1 دانشگاه زنجان، گروه ریاضی
doi
10.30504/mct.2026.1607.2132چکیده
نزدیک به یک قرن از انتشار مجلات فارسی در حوزه ریاضیات میگذرد. این مجلات، مانند ستارگانی، درخشیدند و سپس محو شدند. در میان آنها، یک مجله، با هر معیار کمّی و کیفی، از دیگران متمایز است: مجلهٔ «نشر ریاضی». این مجله در فروردین ۱۳۶۷ توسط مرکز نشر دانشگاهی منتشر شد. هدف بنیانگذاران آن فراهم آوردن «نوعی متکاملتر و مدرنتر از مجلات برای دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد ریاضیات و تمام علاقهمندان در این سطح بود. مجلهای که از امکانات ویرایشی و فنیِ حرفهای بهره میبرد و با زبانی ویرایششده و تا حد امکان دقیق، به انتشار مطالبی میپرداخت که پیشرفتهای جدید، شاخههای نوین، و همچنین جنبههای کاربردی، تاریخی و فلسفی ریاضیات را معرفی میکرد. این اقدام همچنین گامی برای ارتقای سطح زبان فارسی در نگارش ریاضی، هم در ترجمه و گاه در تألیف مقالات توصیفی بود». در این مقاله ضمن گفتوگویی با سه نفر از اعضای اصلی «هیئت ویراستاران» مجله تاریخچهای از چگونگی تأسیس و اصول حاکم بر مجله و رموز موفقیت آن را بررسی میکنیم و، در پایان، فهرست جامعی از کارنامهٔ نوزدهسالهٔ آن را میآوریم.