صحت بیمه عمر در عرض عقود مستقل فقهی
نویسندگان
1 گروه فقه و مبانی حقوق، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
2 گروه فقه و مبانی حقوق، دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2013.03.04چکیده
بیمه عمر از عقود مستحدث رایج در زندگی پر مخاطره معاصر است و علاوهبر جنبه تأمینی برای افراد جامعه، صبغه سرمایهگذاری نیز داشته و نیروی محرک عظیمی برای اقتصاد جامعه است. برای تصحیح شرعی و فهم احکام حقوقی عقد بیمه عمر دو رویکرد وجود دارد؛ یکی مبنای توقیفیبودن عقود و داشتن خاستگاه حقوقی در یک از عقود معهود فقهی و دیگری مبنای عدم توقیفی بودن عقود و سنجیدن آن با عمومات ادله صحت عقود است. بر مبنای دیدگاه عدم توقیفی بودن عقود، بیمه عمر به عنوان عقدی مستقل، بر عمومات و اطلاقات ادله صحت عقود عرضه میشود و در صورت مبرا بودن از موانع صحت عقود، میتوانیم حکم به صحت آن بنماییم. برای نیل به این مهم، ناگزیر از رفع شبهههایی مانند غرر، تعلیق و ربا در بیمه عمر و ارائه راهکارهایی برای سازگاری بیمه عمر با مبانی فقه امامیه خواهیم بود.