استخراج چارچوب توسعه دیپلماسی علم و فنّاوری (دعف) با کشورهای هدف مبتنی بر دلالتپژوهی قرآنکریم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث
2 استادیار دانشگاه دانشگاه امام حسین علیهالسلام
3 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه امام صادق علیهالسلام
doi
10.22034/jsfc.2021.163883چکیده
تعامل با کشورهای جهان همواره یکی از دغدغههای نظام مقدس جمهوری اسلامی بوده است. دستگاه دیپلماسی کشور در راستای صیانت از کلیت نظام از یکسو و بهرهمندکردن کشور از مزایای حضور در میادین بینالمللی از سوی دیگر گام برداشته است. نگاههای سیاسیون ایرانی در عرصههای بینالمللی بر روابط صرفاً دیپلماتیک تمرکز داشته است. در عین حال، ظرفیتهایی که علم و فنّاوری در این مراودات بینالمللی میتواند داشته باشد، در مذاکرات هستهای خود را به وضوح نشان داد. امروزه مشخص شده است که قابلیتهای فراوانی در علم و فنّاوری برای توسعه سیاسی و برعکس وجود دارد و حتی میتواند بهعنوان موضوع مستقلی در تعاملات بینالمللی با سایر کشورها مورد توجه قرار گیرد. با شروع بهکار دولت یازدهم، از همان بدو مذاکرات، نحوه تعامل با 5+1 یا 3+3 مهمترین موضوع مورد توجه سیاسیون مختلف کشور بوده است. خروج آمریکا از برجام در سال 1397، ضرورت توجه عمیقتر به این مهم را بیش از پیش مشخص نمود. این پژوهش کوشیده است با تکیه بر دلالتهای قرآنکریم با روش دلالتپژوهی، چارچوب و راهبردهای تعامل با کشورهای مختلف را در توسعه دیپلماسی علم و فنّاوری ارائه نماید. طبقهبندی انواع کشورها بر مبنای ایمان آن کشور در سطوح 9گانه و در سه دسته کشورهای مستضعف، همسطح و ابرقدرت، چارچوب توسعه روابط را نشان داده است.