تحلیل فضایی الگوی فقر شهری با تأکید بر شاخص های اجتماعی و عوامل مؤثر بر سازمانیابی آن، مطالعه موردی: (شهر اردبیل)
نویسندگان
1 دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اردبیل، اردبیل، ایران
2 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22103/JUSG.2021.2048چکیده
تبیین موضوع: روند شهری شدن در کشورهای در حال توسعه با عدم تعادل های فضایی، قطبی شدن مناطق و گروه های اجتماعی و رشد بی قواره شهری مواجه بوده است. به طوری که ناپایداری بوجود آمده از این رشد ناموزون منجر به شکل گیری گستره های فقر در حوزه های شهری شده است. تحلیل فضایی این گستره ها، میزان محرومیت نواحی مختلف را مشخص کرده و الویت اقدامات برای ارتقای سطح زندگی را معلوم می کند. در این راستا هدف پژوهش حاضر بررسی نابرابری های موجود و نشان دادن الگوی فقر در بلوک های شهری اردبیل با تاکید بر شاخص های اجتماعی طی سال های 1385 تا 1395 و همچنین بررسی عوامل موثر بر سازمان یابی این پدیده می باشدروش: روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و رویکرد حاکم بر آن تحلیل فضایی میباشد. جامعه آماری این تحقیق محدوده قانونی شهر اردبیل در سال 1385 و 1395 و حجم نمونه نیز تمامی بلوک های آماری سال های مذکور است. برای گردآوری دادههای تحقیق از اطلاعات موجود در بلوکهای آماری سال 1385 و 1395 شهر اربیل و پرسشگری از نخبگان دانشگاهی و مدیران شهری استفاده شده است. برای نشان دادن وضعیت فقر اجتماعی از تکنیک خودهمبستگی فضایی با استفاده از تحلیل لکه های داغ در نرم افزار Arc GIS استفاده گردیده است. برای تحلیل الگوی پراکنش فقر اجتماعی نیز از از آماره موران و برای تحلیل داده های بخش دوم پژوهش(شناسایی عوامل تأثیرگذار بر گسترش و سازمانیابی فضایی پهنههای فقر اجتماعی) نیز مدل تحلیل معادلات ساختاری در نرمافزار AMOS استفاده شده است.یافته ها: بر اساس نتایج بهدستآمده از بین 5142 بلوک شهری در شهر اردبیل در سال 1385، حدود 53 درصد در وضعیت خیلی محروم و محروم، 26 درصد در وضعیت متوسط و حدود 21 درصد در وضعیت برخوردار و کاملا برخوردار قرار داشتند. در سال 1395 نیز این درصدها به ترتیب 46، 22، 32 در بین 6439 بلوک شهری می باشد و این امر نیز نشان دهنده این میباشد که بلوکهای شهری اردبیل از لحاظ شاخص های اجتماعی در سال 1395 نسبت به سال 1385 در وضعیت بهتری قرار دارند.نتایج: با توجه به گسترش پدیدهی فقر شهری در شهر اردبیل طی دهههای گذشته، توانمندسازی اقشار کمدرآمد و فقیر شهر در این شهر بایستی با دیدگاه چندبعدی (و عدم توجه صرف به ابعاد کالبدی) صورت پذیرد. در این راستا، نقش تسهیلگر نظام مدیریتی شهر و تحقق برنامهریزی پایین به بالا و رویکرد مشارکتی ضروری میباشد.