تدقیقی بر موانع تحقق شهر هوشمند در کلانشهر اهواز از منظر نظریۀ آشوب
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تهران. تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22103/JUSG.2021.2051چکیده
تبیین موضوع: امروزه، تحقق شهر هوشمند به عنوان پارادایمی مطرح در سطح جهان به منظور رهایی از مشکلات و پیچیدگی های روزافزون ناشی از شهرنشینی گسترده، بیش از پیش مطرح می باشد. پژوهش حاضر نیز، به منظور بهره گیری از نظریۀ آشوب در چارچوب پارادایم پیچیدگی و درک شرایط پیچیدۀ کنونی کلانشهر اهواز در راستای تحقق شهر هوشمند در این کلانشهر به تحقیق پرداخت.روش: مقاله حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی - تحلیلی می باشد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه الکترونیکی محقق ساخته مبتنی بر طیف پنج درجه ای لیکرت می باشد؛ که در جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری میانگین، t تک نمونه ای و رتبه بندی فریدمن با استفاده از نرم افزار spss بهره گرفته شده است. جامعۀ آماری پژوهش کارشناسان شاغل در دستگاه های اجرایی دخیل در حیطۀ شهری اهواز می باشند. نمونۀ آماری این پژوهش، 380 نمونه است که با روش نمونه گیری گلوله برفی و شبکه ای نظارت شده انتخاب گردیدند.یافته ها: بر اساس یافته های تحقیق، نظریۀ آشوب در کلانشهر حاکمیت داشته و به سبب ضعف مفرط در مؤلفۀ تعادل بخش خودسازماندهی از یکسو و توان بالا در سه مولفۀ آشوبناک اثر غیرخطی، اثر پروانه ای و مجذوب کننده های ناشناس، حاکمیت نظریۀ آشوب مانعی جدی در راستای تحقق شهر هوشمند در کلانشهر اهواز می باشد.نتایج: بنابراین جهت مدیریت بهینۀ استقرار شهر هوشمند در کلانشهر اهواز ، برنامه ریزی دقیق برای ارتقای مؤلفۀ تعادل بخش خودسازماندهی در مقابل شناخت دقیق از سه مولفۀ آشوبناک اثر غیرخطی، اثر پروانه ای و مجذوب کننده های ناشناس و ضرورت دارد.