نقش سرمایهگذاران نهادی در عملکرد شرکتهای بیمه (خصوصی) در ایران
نویسندگان
1 گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22056/ijir.2013.02.01چکیده
امروزه ترکیب ساختار مالکیت از منظر هویت مالکان و تمرکز مالکیت به لحاظ تأثیری که میتواند بر عملکرد داشته باشد مورد توجه محققین و مدیران شرکتها قرار گرفته است. سهامداران یک شرکت، دیدگاههای مختلف و اهداف متفاوتی را دنبال میکنند. تغییرات اخیر در صنعت بیمه و خصوصیشدن شرکتهای بیمه و ورود آن ها به بورس اوراق بهادار، تغییراتی در ساختار مالکیت و سهامداران این شرکتها بهوجود آورده است.قالب پژوهش مبتنی بر تئوریهای حاکمیت شرکتی از جمله تئوری نمایندگی است. مقاله حاضر به بررسی نقش سرمایهگذاران نهادی بر عملکرد مالی شرکتهای بیمه در ایران میپردازد. در این تحقیق باتوجه به محدود بودن شرکت های بیمه کل جامعه مورد بررسی قرار گرفته و این شرکت ها به دو گروه (سهام داران با مالکیت نهادی بیشتر از 50 درصد و کمتر از 50درصد) تقسیم شده و عملکرد مالی آن ها با سنجه های نرخ بازده حقوق صاحبان سهام و نرخ بازده دارایی ها و نرخ رشد سود بررسی شده است. نتیجه بدست آمده نشان می دهد که شرکت های بیمه ای که شرکتهای بیمهای که سرمایهگذاران نهادی آن ها سهم بیشتری از ساختار مالکیت را در اختیار دارند در مقایسه با شرکتهایی که این سهم کمتر است، عملکرد مالی بهتری دارند و سهم مالکیت بیشتر سرمایهگذاران نهادی در شرکتهای بیمه، میتواند منجر به اخذ تصمیمات مناسب برای شرکت و در نتیجه عملکرد بهتر شرکت شود.