رتبه بندی شاخصهای کمّی و کیفی مسکن با کاربست فن دیمتل فازی
نویسندگان
1 استاد گروه شهرسازی، گروه تخصصی معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه هنر و معماری، گروه تخصصی معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری معماری، گروه تخصصی معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استاد گروه هنر و معماری، گروه تخصصی معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22103/JUSG.2021.2032چکیده
تبیین موضوع: تأمین مسکن شهری مناسب به ویژه برای اقشار کمدرآمد، از مهمترین مسایل و چالشهای پیشروی کشورهای جهان است. تقریباً همه کشورها در این زمینه با معضلات جدی مواجه هستند. از این رو توجه به شاخصهای مسکن و ارتقاء آنها میتواند برنامهریزی و تصمیمگیری در این بخش را تسهیل نماید. هدف این پژوهش، رتبهبندی شاخصهای مسکن اقشار کم درآمد است.روش: مقاله حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- تحلیلی میباشد. برای گردآوری دادهها از نظرات خبرگان این رشته که از طریق نمونهگیری هدفمند انتخاب شده بودند، استفاده شد. پس از شناسایی شاخصهای مؤثر بر شکلگیری مسکن از دل پیشینه تحقیق، برای تحلیل وضعیت روابط میان این شاخصها از فن دیمتل فازی بهرهگیری شد.یافته ها: در این پژوهش با استفاده از فن دیمتل فازی به رتبهبندی شاخصهای مؤثر بر شکلگیری مسکن، پرداخته شد؛ دو مبحث مهم که از دست آوردهای این روش آماری است، یکی اثر گذارترین شاخص، در مقابل اثر پذیرترین شاخص که بر اساس تحلیل ستون D-R و دیگری درجه اهمیت شاخص که از نتیجه تحلیل ستون D+R بدست می آید.نتایج: نتایج نشان میدهد که در طراحی مجتمعهای مسکونی با تراکم بالا، توجه به تامین امنیت، حفظ حریم خصوصی، طراحی فضاهایی جهت تعاملات اجتماعی ساکنین، ایجاد زمینه مشارکت کاربران، در طرح ها در درجه اول اهمیت رتبهبندی شاخصها، از نظر خبرگان قرار دارد؛ لذا استفاده از دستاوردها در برنامهریزی مسکن کمدرآمدها، میتواند به بهبود کیفیت مسکن کنونی، منجر شود.