تحلیلی بر توزیع فضایی خدمات ورزشی در محلات شهر اصفهان
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا دانشگاه یزد، یزد، ایران.
2 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه یزد، یزد، ایران.
3 دانشیار گروه جغرافیا دانشگاه یزد، یزد، ایران.
doi
10.22103/JUSG.2021.2036چکیده
تبیین موضوع: ورزش و تربیت بدنی به عنوان یک مقوله مهم علمی و تربیتی در توسعه قوای جسمی و روحی روانی افراد میباشد. میزان دسترسی به پارکها و باشگاههای ورزشی، رابطه مستقیمی با تمایل شخص به شرکت در فعالیتهای بدنی به اندازه توصیه شده دارد. بر این اساس این پژوهش به سنجش عدالت فضایی در توزیع مکانی خدمات ورزشی شهری در محلات شهر اصفهان پرداخته شد. روش: نوع تحقیق بر اساس هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش توصیفی- تحلیلی است. دادههای مورد نیاز به روش کتابخانهای و با مراجعه به منابع و سازمانهای مربوطه گردآوری شد. توابع تحلیل نزدیکترین همسایگی، شاخص موران محلی، شاخص موران جهانی و تحلیل لکههای داغ برای تجزیه و تحلیل چگونگی الگوی توزیع فضایی خدمات ورزشی، پلیگونهای تیسن برای بررسی مطلوبیت شعاع عملکردی این خدمات و شاخص دو متغیره موران در محیط نرمافزاری GeoDa، جهت تحلیل خودهمبستگی فضایی متغیر جمعیت شهر اصفهان در ارتباط با میزان پراکنش و مساحت خدمات ورزشی در سطح محلات شهر اصفهان به کار گرفته شدند. یافته ها: یافتههای پژوهش نشان میدهند که الگوی پراکنش خدمات ورزشی شهری به صورت پراکنده توزیع یافته است. ارزیابی تأثیرگذاری الگوی توزیع فضایی این خدمات بر میزان مطلوبیت شعاع عملکردی بیانگر نامطلوبی مناطق و محلات پیرامون شهری از خدمات ورزشی میباشد. سنجش ارتباط بین توزیع خدمات ورزشی و میزان جمعیت محلات نیز ارتباط بسیار ضعیف این دو متغیر را تأیید میکند و عدم توجه به عامل جمعیت و نیاز شهروندان در راستای توزیع خدمات ورزشی را نشان میدهد. نتایج: در مجموع نتایج تحقیق حاکی از نابرابریهای اجتماعی و نبود عدالت در توزیع خدمات ورزشی در سطح محلات شهر اصفهان است.
