نقش مجاز در انسجام دستوری متن
نویسندگان
doi
چکیده
مقالة حاضر میکوشد تا نشان دهد مجاز فراتر از جایگزینی صِرف واژهها در انسجام متن نقشآفرینی میکند؛ بنابراین در این مقاله مجاز پدیدهای مفهومی و مربوط به شناخت و نه مربوط به زبان تلقی میشود. چرا که به باور ما مجاز با ایجاد تعامل بین سه گسترۀ شناختشناسی، هستیشناسی و زبانشناسی، انسجام متنی را رقم میزند. این امر خاصِ زبان ادبی نیست، بلکه در زبان روزمره هم شاهد آن هستیم. برای اثبات چنین مدعایی نگاهی نشانهشناختی و شناختی به مجاز را برمیگزینیم و با اتخاذ رویکرد انسجام هلیدی و حسن (1976) میکوشیم نشان دهیم با جایگزینی نگاهی مجازی به جای این رویکرد صوری میتوان تحلیلهایی هم فراگیرتر و هم سادهتر ارائه داد. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که مجاز نهتنها میتواند چنین نقشی را ایفا کند، بلکه حتی خلق و سازماندهی متن را هم رقم میزند.