ارزیابی طیف تابآوری اجتماعهای شهری در برابر بحران زلزله بر اساس سناریوهای شدت مختلف و استفاده از نمایه COPRAS (نمونة موردی شهر ایلام)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
4 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
5 استادیار بخش طراحی شهری، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران
doi
چکیده
نهادها و سازمان های فعال در زمینه کاهش سوانح بیشتر فعالیتهای خود را بر دستیابی به جامعه تابآور در برابر سوانح متمرکز ساختهاند. که در این میان بدلیل خسارات وسیع و ناهنجاریهای گسترده اجتماعی، زمین لرزهها از اولویت بالایی در تلاش برای تقویت تابآوری جوامع در برابر سوانح طبیعی برخوردارند. بنابراین جهت هرجه بیشتر کاهش و جلوگیری از خسارات آن نیازمند مطالعه و بررسی در ابعاد متفاوت است. پژوهش حاضر با ماهیت توسعهای- کاربردی و روش توصیفی- تحلیلی با بهرهگیری از مدلهای کمی کوپراس و تخمین آسیبپذیری به بررسی موضوع در شهر ایلام پرداخته است. نتایج تحقیق نشان داده است گرایش به مرکز تابآوری در شهر ایلام بین(0-1) برابر 9/0 درصد و در مرحله بعد 8/0 درصد را نشان داده است. که هم به میانگین تاب آوری شهری (686/0) نزدیک بوده و هم تائید آسیبپذیر بودن مناطقی که پائیینتر از میانگین بوده است را نشان داده است. در نهایت، میزان تابآوری در شهر ایلام گرایش آن از تمرکز کم به زیاد، سپس نزدیک به میانگین شده و سپس خود را به گروه نما نیاز است برساند. همچنین در دیگر نتایج خسارت اجتماعی - کالبدی در اثر زلزله تا شدت 5 مرکالی با استفاده از وزن متغیرها در مدل کوپراس تعیین و میزان تابآوری در شهر ایلام بصورت پهنهبندی ارائه گردید. لازم به ذکر است بر اساس مدل کوپراس میانگین تابآوری در مناطق برابر 65 درصد بوده است.