بررسی رابطه بین ارزش افزوده زیربخشهای کشاورزی و نابرابری درآمدی در مناطق روستایی ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس؛
2 دانشجوی دکتری گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22048/rdsj.2022.290936.1952چکیده
نابرابری درآمدی یکی از مهمترین مسائلی است که به سبب تأثیر آن بر جنبههای مختلف رفاه اقتصادی، تأمین امنیت غذایی و مسائلی که متعاقبا ایجاد خواهد شد مورد توجه جدی سیاستگذاران اقتصادی است. بنابراین هدف این تحقیق با توجه به اثرات متفاوتی که افزایش ارزش افزوده زیربخشهای کشاورزی بر توزیع درآمد دارند، بررسی رابطهی بین افزایش ارزش افزوده زیربخشهای کشاورزی و نابرابری درآمد است. برای این منظور از رهیافت میانگین گروههای تلفیق شده (PMG) برای دوره زمانی 1393-1384استفاده شدهاست. نتایج نشان میدهد که اثرات افزایش ارزش افزوده بخش کشاورزی بر نابرابری درآمدی منفی است و در سطح زیربخشها، در بلندمدت، کوتاهمدت و در مقاطع (استانها) نتایج متفاوتی به دست میآید.بدین ترتیب آنچه که میتوان از این نوع تحلیلها نتیجهگیری نمود این است که اکیدا سیاستگذاری کلان برای همهی زیربخشها و همهی استانهای کشور به سبب تمایزاتی که دارند نمیتواند نتایج مشابهای به دست دهد. بنابراین پیشنهاد میگردد نگاه کلانبخشی نسبت به بخش کشاورزی تغییر نماید و نگاه کلانزیربخشی جایگزین آن شود. در ادامه نیز سیاستهای توسعهای متناسب با هر استان و بسته به ماهیت زیربخشهای هر استان مورد توجه قرار گیرد.