سنجش رضایتمندی کیفیت محیط سکونت و واحد مسکونی در محلات شهری با تأکید بر اصول نوشهرگرایی مورد نمونه: محله شهید همتیفر شهر کرمان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری دانشگاه یزد، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی دانشکده هنر و معماری دانشگاه یزد، ایران
3 کارشناسی ارشد آمار ریاضی دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران
doi
چکیده
اولین گام در جهت دستیابی به محیط زندگی مطلوب، شناسایی عوامل مؤثر بر رضایتمندی ساکنین از کیفیت محیط سکونتشان است. این پژوهش در صدد است وضعیت رضایتمندی از کیفیت محیط سکونت و مسکن را بر حسب گونههای موجود (ویلایی، آپارتمانی- مجتمعهای مسکونی و ...) با توجه به تصورات ذهنی و عینی شهروندان در محله جدید و نوساز شهید همتیفر شهر کرمان و با تأکید بر اصول نوشهرگرایی تعیین کند. روش پژوهش توصیفی، مقایسهای و پیمایشی است. دادههای عینی و ذهنی در سه بُعد محیط اجتماعی، محیط کالبدی و شبکههای ارتباطی و نحوه دسترسی به دو روش کتابخانهای و میدانی جمعآوری شد و با استفاده از آزمون T تک نمونهای، فریدمن و T دو نمونه مستقل و تحلیل عاملی تائیدی در نرمافزارهای SPSS و AMOS تحلیل شد. بنا بر نتایج تحقیق محله همتیفر از نظر رضایتمندی از کیفیت محیط سکونت با توجه به معیارهای نوشهرگرایی شرایط مورد قبولی را از نظر ساکنان خود دارد. میزان رضایتمندی از کیفیت محیط سکونت در ساکنین منازل ویلایی بالاتر از منازل آپارتمانی قرار دارد. با توجه به اختلاط و تنوع گونههای مسکن در این محله، تنها در معیار شرایط آرامش و آسایش تفاوت معنادار مشاهده شد و واحدهای ویلایی در اولویت بیشتری قرار گرفتند. همچنین مهمترین عامل تأثیرگذار در ایجاد رضایتمندی از واحد مسکونی ویژگیهای کالبدی بنا و تسهیلات و امکانات سکونتی میباشد. نتایج آزمون فریدمن نشان میدهد از دید ساکنان محله معیارهای محیط اجتماعی و سپس کالبدی در رضایتمندی از کیفیت محیط سکونت عوامل تأثیرگذارتری به نسبت دسترسی و شبکههای حملونقل هستند. لذا، ضرورت دخالت برنامهریزان و طراحان نسبت به بهبود وضعیت شبکه حملونقل مهم مینماید.