ارزیابی شاخصهای کیفیت زندگی شهری با رویکرد شهر سالم (مطالعۀ موردی: بافتهای فرسودۀ شهر کاشان)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، گروه جغرافیا و اکو توریسم، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، ایران
2 استاد گروه جغرافیا و اکو توریسم، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا و اکو توریسم، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، ایران
doi
10.22103/JUSG.2020.2005چکیده
تبیین موضوع: بافتهای فرسوده یکی از مسئلهدارترین بخشهای مهم شهری محسوب میشوند که بسترساز زندگی سالم برای ساکنان نبوده و توجه به اصول و استانداردهای جهانی تحت عنوان شهر سالم ضرورت دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی و ارزیابی شاخصهای کیفیت زندگی شهری با رویکرد شهر سالم در بافتهای فرسوده شهر کاشان میباشد روش: روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی با استفاده از پیمایش میدانی است. حجم نمونه با استفاده از نرمافزارSample Power با سطح اطمینان 95 درصد و خطای احتمالی 5 درصد 200 نفر محاسبه شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون آماری T-Test در نرمافزار SPSS و جهت تبیین و مدلسازی اثرات نیز از مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزار AMOS استفاده گردید. یافتهها: تحلیل یافتههای منتج از مدلسازی معادلات ساختاری بیانگر این است که از بین شاخصهای موردسنجش، شاخص زیستمحیطی بیشترین بار عاملی را با وزن عاملی (0.93-) با استانداردهای شهر سالم به خود اختصاص داده است. پسازآن شاخص امنیت و ایمنی در رتبه دوم با وزن عاملی (0.88) و شاخصهای امکانات و زیرساختهای شهری (0.83)، اعتماد اجتماعی (0.63)، رضایت به امیدواری اجتماعی (0.57)، استحکام کافی مصالح (0.38)، دسترسی (0.37)، سلامتی و بهداشت(0.30)، اقتصادی(0.27)، کالبدی محله (0.26) و تفریح و اوقات فراغت (0.21-) در مرتبههای بعدی قرارگرفتهاند. نتایج: نتایج حاصل از آزمون تی و معادله معادلات ساختاری نشانگر معنیدار بودن عوامل مؤثر کیفیت زندگی شهری با رویکرد شهر سالم در بافتهای فرسوده میباشد و با تأیید فرضیه های پژوهش مشخص گردید که محلات شهر کاشان با استانداردهای شهر سالم فاصله دارد.