بررسی عوامل موثر بر توانمندسازی کارکنان با هدف تمرکز زدایی در توسعه اقتصادی روستاها مطالعه موردی: شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی ایران تربت حیدریه

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه تربت حیدریه، دانشکده مهندسی، گروه مهندسی مکانیک، تربت حیدریه، ایران

2 مهندسی صنایع، مدرس دانشگاه تربت حیدریه، دانشکده مهندسی، تربت حیدریه، ایران

3 مهندسی صنایع، دانشگاه تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایران

4 مهندسی صنایع، دانشگاه تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایران

doi
10.22048/rdsj.2021.296871.1966
چکیده

فرآیند تمرکززدایی رویکردی جهت اشتغال‌زایی و ایجاد زمینه های شغلی بیشتر در مناطق محروم و کمتر توسعه یافته می‌باشد که در برنامه های اول تا چهارم توسعه بر تمرکززدایی تاکید شده است. لذا باید عملکردی مناسب و مؤثری در جهت توسعه سکونتگاه‌های پیرامون خود داشته باشند. تمرکززدایی از شهرها به مناطق روستایی و محلی زمینه های تخصیص اختیارات را فراهم می کند که این امر مصداق بارزی از اثبات توسعه اقتصادی در عمل است. جستجوی راهکارهایی برای افزایش کارایی و بکارگیری حداکثر توانایی کارکنان در راستای رسیدن به اهداف سازمانی یکی از موضوعاتی است که سازمانها همواره با آن مواجه بودند. هدف از این مقاله تأثیر توانمند‌سازی کارکنان شرکت نفت بر ساختار اقتصادی از دیدگاه روستاییان با رویکرد مدل سازی AHP و معیارهای توانمندسازی می‌باشد. تحقیق به دید هدف از نوع کاربردی و از دید جمع‌آوری داده‌های تحقیقی از نوع توصیفی- پیمایشی می‌باشد. جامعه‌ی آماری تحقیق کلیه‌ی کارکنان شرکت نفت شهرستان تربت حیدریه می‌باشد. جهت جمع‌آوری داده‌های تحقیق، از پرسشنامه استاندارد توانمند‌سازی استفاده شده است. برای تایید پرسشنامه از آزمون k-s و آلفای کرونباخ و برای تایید پایانی از روش ضریب همبستگی رگرسیون استفاده شده است. تحقیقات نشان می‌دهد که در معیار توانمند‌سازی شاخص محیط کار، در معیار بحرانی بودن شاخص روحیات و تعلق سازمان، در معیار امکان پذیری شاخص روحیات و تعلق سازمان و در نهایت در معیار علاقه مندی و تمایل به کار شاخص اطلاعات، دانش و مهارت شغل بیشترین تأثیر را در توانمند‌سازی نیروی انسانی دارد.