فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در پژوهش حاضر در ابتدا نانوذرات Fe3O4@SiO2 با استفاده از روش‌های همرسوبی و اشتوبر سنتز شدند. سپس عامل‌دار شدن این نانوذرات با بیس](3و4-سالسیلیک ایمینو) بنزوفن ایمین لیگاند انجام گرفت و به عنوان یک نانوجاذب مؤثر در جهت جذب یون‌های روی مورد استفاده قرار گرفت. به این منظور ویژگی‌های ساختاری، مورفولوژی و اندازه ذرات نانوجاذب سنتزی با بکارگیری آزمون‌های پراش اشعه ایکس (XRD)، طیف‌سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FT-IR)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (FE-SEM)، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، پراش انرژی اشعه ایکس (EDX) و مغناطیس‌سنج نمونه مرتعش (VSM) مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس عملکرد جاذب با بهینه‌سازی پارامترهای جذب از قبیل دوز جاذب، pH، غلظت اولیه و زمان تماس جاذب انجام گرفت. نتایج حاکی از آن است که استفاده از 25 میلی‌گرم جاذب در 50 میلی‌لیتر محلول یون روی (غلظت اولیه mmol/L0.55) در مدت زمان تماس 28 دقیقه در 7=pH منجربه جذب 93% یون هدف می‌شود. علاوه بر این، نانوجاذب توانایی بازیابی و استفاده مجدد در فرایندهای متوالی جذب-واجذب را برای 7 مرتبه بدون کاهش محسوس در فعالیت جذبی را دارا می‌باشد. جاذب پیشنهادی دارای قدرت کئوردیناسیون بالا، نسبت سطح به حجم بالا، سایت‌های فعال جذبی بالا، سنتز آسان، جداسازی با مگنت، ظرفیت جذب بالا، قابلیت بازیابی مناسب می باشد.