بررسی ادغام مدیریت پایدار پسماند جامد شهری با بازیابی انرژی: مطالعه موردی شهر تهران
نویسندگان
1 استاد ، گروه مهندسی ماشین های کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 گروه مهندسی ماشین های کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 گروه مهندسی ماشینهای کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/ijbse.2025.381051.665563چکیده
تهران، یکی از شهرهای بزرگ و پر جمعیت ایران، با مسائل بسیاری در زمینه مدیریت پسماند مواجه است. افزایش روزافزون جمعیت و تولید حجم عظیمی از پسماندها، ایجاب میکند که سامانههای قوی و کارآمد برای مدیریت صحیح پسماند آن به کار گرفته شود. با توجه به اینکه برنامهریزی و تبیین راهبرد برای مدیریت بهینه پسماند، مستلزم شناخت نوع و میزان پسماند تولیدی است، در این پژوهش ضمن بررسی کمّی و کیفی پسماند جامد شهر تهران و وضعیت سامانه مدیریت پسماند شهر تهران، میزان انتشار گازهای تولید شده در محل دفن آرادکوه به ازای پسماند دفن شده در طی سالهای 1391 تا 1400 با استفاده از نرم افزار LandGEM محاسبه گردید. همچنین دو سناریو تولید انرژی از پسماند برای دو فناوری لندفیل بهداشتی و زبالهسوزی تعریف شده و ظرفیت تولید انرژی و انتشار گازهای آلاینده برای این دو فناوری طی این دوره 10 ساله برآورد گردید. نتایج نشان میدهد، بخش عمده پسماند شهر تهران را پسماند مواد غذایی و آلی تشکیل میدهد که علیرغم وجود پتانسیل بازیابی و تولید انرژی، جهت دفع به مراکز دفن (بدون بازیابی انرژی) منتقل میگردند؛ که حاصل این دفن انتشار بیش از 6 هزار تن گاز متان و سایر آلایندهها به جو بوده است. از سویی دیگر بر اساس برآوردهای صورت گرفته، با توسعه فناوریهای لندفیل بهداشتی و زبالهسوز به ازای هر تن پسماند به ترتیب، 459 و 468 کیلوات ساعت انرژی تولید شده و از انتشار بیش از 90 درصد گازهای آلاینده در محل دفن فعلی جلوگیری میگردد.