ارزیابی کیفیت محیطی فضاهای شهری پیاده مدار و پاسخدهی اجتماعی (نمونه موردی: خیابان فردوسی شهر ایلام)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه ایلام
2 هیات علمی گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد مرودشت
doi
چکیده
آنچه در شهرهای امروز، حیات شهری و زندگی سالم شهروندی را بیش از سایر عوامل موجب میشود، توجه به ابعاد اجتماعی در طرحهای شهری است. وجود قابلیتها و کیفیتهای محیطی برای درک و دریافت فضا و در نتیجه آن مکث و حضور افراد در فضاهای شهری، زمینه ساز دیدن و دیده شدن در سطوح پایین و در سطحی فراتر تعاملات و مراودات اجتماعی میشود. در واقع، تمرکز بر کیفیتهای محیطی است که کارایی و سرزندگی فضاهای شهری، استمرار حیات شهری و تقویت سرمایه اجتماعی را به دنبال دارد. یکی از مهمترین معیارهایی که در ارزیابی شهرها و محیطهای شهری لحاظ میشود، کیفیت عرصههای عمومی شهری موجود در آن است و این واقعیت اجتناب ناپذیر است که کیفیت این فضاها معیار ارزیابی برای میزان مطلوبیت شهرها محسوب میشود. یکی از روشهایی که از دهههای گذشته به منظور ارزیابی کیفیت فضاهای شهری مورد استفاده قرار میگرفت، ارایه پارامترهای مشخص با عنوان مولفههای کیفی محیط بوده است که در نهایت با ارزیابی مولفهها، به میزان مطلوبیت یا عدم مطلوبیت محیط اشاره میگردید. این پژوهش با هدف ارزیابی کیفیت محیطی در فضاهای عمومی شهری پیاده مدار و پاسخگویی به نیازهای شهروندان با روش توصیفی- تحلیلی صورت گرفته است. متغییرهای اصلی این پژوهش، در رابطه با وضعیت رضایتمندی شهروندان از پاسخگویی اجتماعی کیفیت محیط و عناصر موجود در محدوده مورد مطالعه از نظر ابعاد کالبدی و عملکردی در نظر گرفته شدهاند. نتایج حاکی از آن است که میانگین رضایتمندی از پاسخگویی اجتماعی پایینتر از حد متوسط بوده که بیانگر عدم رضایت شهروندان از کیفیت فضایی و عدم تناسب فضاهای طراحی شده با نیاز شهروندان در استفاده از فضای خیابان فردوسی است.
