درونپوشانی کورکومین با هیدروژلهای پروتئین و موسیلاژ دانه چیا: ارزیابی پایداری و کینتیک رهایش
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
2 گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 گروه شیلات، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/ijbse.2024.372951.665539چکیده
کورکومین بهعنوان یک ترکیب طبیعی هیدروفوب دارای خواص ضد میکروبی و ضد سرطانی میباشد، اما پایداری کم و حساسیت بالای آن باعث محدودیت زیستفراهمی این ترکیب شده است. هدف از این پژوهش طراحی هیدروژل پروتئین و موسیلاژ دانه چیا جهت درونپوشانی کورکومین است. درونپوشانی این ترکیب در ساختار هیدروژل، میتواند روشی موثر برای محافظت این ترکیب طی شرایط هضم دستگاه گوارشی باشد. به همین منظور ابتدا هیدروژل پروتئین و موسیلاژ 5/12 درصد از نظر خصوصیات بافتی بهینه شد. رفتار رهایش کورکومین در دو شرایط شبیهسازی معده و روده برای هیدروژلهای پروتئین و موسیلاژ 5/7 درصد و 5/12 درصد مورد ارزیابی قرارگرفتند. نتایج نشان داد که کورکومین بارگذاری شده در هیدروژل پروتئین و موسیلاژ 5/12 درصد، پایداری بهتری نسبت به کورکومین آزاد در طول عملیات حرارتی و نوری دارد. نتایج مربوط به رهایش کنترل شده در شرایط آزمایشگاهی نشان داد که مقدار کلی رهایش کورکومین در طی هضم معده – رودهای برای نمونه حاوی 5/7 درصد پروتئین و موسیلاژ، 71/60 درصد و برای نمونه حاوی 5/12درصد پروتئین و موسیلاژ، 30/27 درصد بود، در نتیجه سرعت رهایش کورکومین با افزایش غلظت موسیلاژ در شرایط شبیهسازی شده معده و روده کاهش یافت که میتواند نشاندهنده توانایی خوب هیدروژلهای ترکیبی برای حفاظت از کورکومین در شرایط معده-روده و رسانش آن به روده بزرگ باشد. رفتار رهایش کورکومین در شرایط دستگاه گوارش از نوع انتشار فیکی بود.