پهنه‌بندی زبری زمین با هدف تعیین مناطق مستعد نصب توربین بادی با استفاده از سنجش از دور ماهواره‌ای-مطالعه موردی: شهرستان کیاشهر

نویسندگان

1 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

2 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

3 گروه مهندسی بیوسیستم، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران.

doi
10.22059/ijbse.2024.380477.665560
چکیده

پایان‌پذیری سوخت‌های فسیلی، مشکلات زیست‌محیطی و تغییر اقلیم، توسعه انرژی‌های تجدید‌پذیر به‌ویژه انرژی باد را ضروری می‌سازد. چالش اصلی در توسعه انرژی بادی انتخاب محل مناسب برای نیروگاه است که زبری زمین نقش مهمی دارد. این پژوهش با هدف اولویت‌بندی مناطق مستعد از نظر زبری زمین با استفاده از سنجش از دور در کیاشهر انجام شد. نتایج طبقه‌بندی کاربری اراضی توسط الگوریتم SVM بین سال‌های 2000 تا 2020 نشان‌دهنده تغییرات 66/2957 هکتاری زمین‌های منطقه بود. برای تهیه نقشه زبری زمین از نقشه‌های پیش‌بینی شده توسط مدل سلول‌های خودکار مارکوف برای سال 2030 استفاده شد تا نتایج برای سال‌های آینده کاربردی باشد. نقشه شبیه‌سازی شده بر اساس اطلاعات طول زبری ویرینگا شبکه‌بندی شد تا نقشه‌های طول زبری و کلاس‌های زبری تولید شود. نتایج نشان داد 84 سلول معادل 98/1363 هکتار در دو کلاس اول و دوم دارای بهترین پتانسیل برای احداث نیروگاه بادی هستند. همچنین، نقشه‌های کاربری اراضی در سال 2030 نشان داد که بخش زیادی از منطقه دارای کاربری زراعی و بیشتر تحت کشت برنج است. این نواحی تنها در 2 ماه از سال دارای طول زبری 25/0 متر بوده و در بقیه سال طول زبری‌های 1/0 متر (کلاس 4) و 03/0 متر (کلاس 3) را تجربه می‌کنند. در مجموع، با در نظر گرفتن طول زبری تا 25/0 متر، 552 سلول معادل 36/8963 هکتار برای احداث نیروگاه بادی مناسب تشخیص داده شد. یافته‌های این تحقیق می‌تواند به شناسایی مناطق مستعد احداث نیروگاه بادی و مدل‌سازی سرعت باد در نزدیکی هاب توربین‌های بادی کمک کند.