بررسی اثر عوامل مؤثر بر ایجاد انگیزه جهت خصوصیسازی شرکتهای تعاونی روستایی در شهرستان تربتحیدریه
نویسندگان
1 دانشگاه تربت حیدریه
2 تربت حیدریه- دانشگاه دولتی تربت حیدریه
doi
10.22048/rdsj.2021.264671.1901چکیده
فرآیند خصوصیسازی به عنوان رویکردی برای دستیابی تدریجی به مکانیسم بازار است که طی آن، کشورهایی با دولتهای مداخلهگر، بخشی از مالکیتهای دولتی و عمومی را به افراد و بخش خصوصی انتقال میدهند. در این مطالعه عوامل مؤثر بر انگیزه افراد به خصوصیسازی شرکتهای تعاونی روستایی و تفسیر زیر عوامل آنها با کاربرد الگوی لاجیت بررسی شد. آمار و اطلاعات موردنیاز مطالعه از طریق جمعآوری 250 پرسشنامه با فرمول کوکران و مصاحبه حضوری با شاغلین و فارغالتحصیلان بخش کشاورزی در شهرستان تربتحیدریه در سال 1398 با کاربرد روش تصادفی طبقهبندی شده جمعآوری گردید. نتایج نشان داد از دیدگاه شاغلین بخش دولتی، ایجاد روحیه رقابتپذیری و افزایش آموزش کاربردی، از دیدگاه شاغلین بخش خصوصی افزایش آموزش کاربردی، بهبود شیوه رهبری و افزایش انگیزه در کارکنان و از دیدگاه فارغالتحصیلان کشاورزی ایجاد روحیه رقابتپذیری، افزایش خلاقیت و آموزش کاربردی اثر معنیداری بر انگیزه افراد به خصوصیسازی شرکتها دارد. همچنین در مورد بررسی عوامل مؤثر بر آموزش کاربردی از دیدگاه شاغلین بخش دولتی و خصوصی، انگیزه و آمادگی یادگیرنده، کارآمدی و اثربخشی دورهها و نظم و مقررات دورهها اثر مثبت و معنیداری دارند. با توجه به اهمیت نقش آموزش کاربردی در ایجاد انگیزه جهت خصوصیسازی شرکتهای تعاونی روستایی پیشنهاد میگردد با ایجاد مشوقهایی انگیزه و آمادگی لازم جهت یادگیری در کارکنان ایجاد شده و دورههای آموزشی خصوصیسازی با کیفیت و نظم برای کارمندان شرکتهای تعاونی برگزار گردد.
