وجودشناسی پسامدرن در دو داستان کوتاه میخانه سبز و سفر شبانه اثر ابوتراب خسروی با تکیه بر نظریّه برایان مکهیل
نویسندگان
doi
10.22126/rp.2023.9477.1822چکیده
این جستار با بهره گیری از نظریه محتوای وجودشناسانه برایان مکهیل، از صاحبنظران پسامدرنیسم، به بررسی دو داستان کوتاه از مجموعه داستان « هاویه » اثر ابوتراب خسروی می پردازد. محتوای وجود شناسانه یکی از مؤلّفه هایی است که میتواند اثر را از مرز مدرنیسم گذر داده و به پسامدرنیسم برساند. پژوهش حاضر با تکیه بر نظریه مک هیل سعی دارد، مؤلّفه محتوای وجودشناسانه و میزان موفقیت خسروی در بهکارگیری این مؤلّفه در دو داستان کوتاه « میخانه سبز » و « سفر شبانه » را بررسی نماید. روش پژوهش، کیفی و از نوع توصیفی ـ تحلیلی است و داده ها با استفاده از شیوه کتابخانه ای و سندکاوی گردآوری شده و نتایج با استفاده از شیوة تحلیل محتوا، تجزیه و تحلیل شده است. یافته های تحقیق بیانگر آن است که محتوای وجودشناسانه عنصر غالب در آثار خسروی است و دو اثر مورد بررسی با بهره گیری از نظریة محتوای وجود شناسانه برایان مک هیل با خلق دنیاهایی به موازات هم، عامل ایجاد دنیاهای متکثر و مطرح شدن سوالات وجودشناسانه و برجسته شدن بعد هستیشناسانه داستان شده اند.