فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رزین‌های اپوکسی سیکلوآلیفاتیک، به‌دلیل وجود حلقه‌های شش‌کربنی با شکل فضایی منعطف در ساختار اصلی، قابلیت کاربرد در ساخت قطعات کامپوزیتی با کارایی بالا را داشته و مورد توجه صنایع کامپوزیت قرار گرفته‌اند. پژوهشگران با به روش‌های مختلفی موفق به سنتز این رزین شده‌ و به خواص شیمیایی، فیزیکی، مکانیکی، حرارتی و الکتریکی مقبولی رسیده‌اند ولی همواره با مشکلاتی در روش سنتز، فرایند تولید و مواد اولیه مواجه بوده‌اند و این امر کاربرد رزین‌های فوق را محدود نموده است. این پژوهش با هدف اصلاح روش‌های سنتز و استفاده از مونومرهای تجاری، سعی دارد گامی در جهت کاربردی‌کردن رزین‌های سیکلوآلیفاتیک بردارد. به‌این‌منظور، سنتز و شناسایی رزین اپوکسی سیکلوآلیفاتیک سه‌عاملی دی‌گلیسیدیل-5،4-اپوکسی-سیکلوهگزان-2،1-دی‌کربوکسیلات با استفاده از ماده اولیه‌ی تتراهیدروفتالیک‌انیدرید از چهار روش متفاوت انجام و مسیر بهینه ارائه شد. برای سنتز رزین اپوکسی سیکلوآلیفاتیک، از فرایندهای مختلفی مانند اپوکسی‌دارکردن کربوکسیلیک‌اسید با اپی‌کلروهیدرین، آلیل‌دارکردن کربوکسیلیک‌اسید با آلیل‌برماید، اپوکسی‌دار کردن مستقیم باند دوگانه شاخه‌ها و باند دوگانه سیکلوآلکن با ترکیب‌های متا-کلروپربنزوئیک‌اسید (m-CPBA) و تری‌کلروایزوسیانوریک‌اسید (TCCA) استفاده شد. اپوکسی‌دارکردن آلکن‌ها دارای چالش‌هایی مانند خلوص پایین، زمان واکنش طولانی، هزینه بالا و جداسازی دشوار است، به‌همین‌دلیل در این مقاله روش مناسب و کاربردی برای اپوکسی‌دارکردن آلکن‌ها با استفاده از TCCA ارائه شد. در این پژوهش دو رزین اپوکسی دو و سه‌عاملی سنتزشده و مراحل سنتز آنها با آنالیزهای FT-IR، 1H-NMR، 13C-NMR و وزن‌اکی‌والان گروه‌های اپوکسی (EEW) مورد بررسی و تایید قرار گرفت. وزن اکی‌والان رزین‌های سنتزشده دو و سه‌عاملی به‌ترتیب 152 و 108 (g/eq) بدست آمد و فرایند پخت آنها با استفاده از آنالیز DSC ارزیابی و تائید شد.