فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ماهیت فسادپذیر میوه ­ها و سبزیجات، سبب محدودیت نگهداریِ پس از برداشت آن­ها در شرایط طبیعی می­گردد؛ بنابراین مدیریت پس از برداشتِ این محصولات، به­منظور کاهش تلفات و تضمین عرضه جهانی آن­ها، ضروری است. فناوری نانو از تکنیک­های نوظهور نگهداری در صنایع مختلف از جمله صنایع غذایی بوده که تاکنون در بخش­های مختلف صنعت غذا از جمله تولید، فرآوری و بسته ­بندی، کاربردهای نوآورانه­ی گسترده­ای داشته است. در این مطالعه روش­های مرسوم نگهداری پس از برداشت و محدودیت­ های آن­ها مطرح شده و به­ کارگیری نانو فناوری ­هایی مانند نانوذرات، نانوپوشش، نانولمینیت، نانوحسگر و نانوزیست حسگر جهت افزایش کیفیت و انبارمانی میوه ­ها و سبزیجات مورد بررسی قرار گرفته است. نانوذرات، به عنوان یک سامانه­ی فعال، کاربرد گسترده ­ای داشته که از شاخص­ترینِ آن­ها می ­توان به خواص ضدمیکروبی اشاره کرد. پوشش نانو و نانولمینیت­ها با عملکرد ممانعتی خود، سبب حفظ کیفیت و افزایش ماندگاری محصولات غذایی می ­شوند و به­ منظور کنترل تغییرات کیفی و تشخیص عوامل بیماری­زا، سموم، آفت‌کش‌ها و سایر مواد خارجی از نانوزیست و نانوزیست حسگر استفاده می­شود. بنابراین، با توسعه فناوری نانو، می‌توان انتظار داشت که این دانش، در مراحل ذخیره‌سازی، حمل و نقل و فرآوری محصولات پس از برداشت، با ارائه قابلیت­های منحصر به فرد و مشخص نسبت به روش­های مرسوم، راه را برای رفع موانع متعدد در بخش کشاورزی هموارتر کند.