برنامه ریزی راهبردی شهر دوستدار کودک با تأکید بر خلاقیت کودکان (نمونه موردی: شهر یزد)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد یزد
2 دانشگاه حایری میبد
doi
چکیده
امروزه با توسعه روزافزون، شهرها فاقد فضاهای شهری مطلوب میباشند. سازگاری این فضاها با نیاز ساکنان، درکانون توجه کارشناسان قرار گرفته است. فضاهای شهری دربرآورده ساختن نیازهای اجتماعی و فردی کودکان شهر، نقش منحصر به فردی دارند. این فضاها بخش عمدهای از زمان و محیط زندگی روزمره ساکنان از جمله کودکان را به خود اختصاص میدهند و از دیدگاه مهندسی علوم انسانی، ارتقاءکیفیت این فضاها میتواند در سلامت و رشد قوای جسمی، تقویت تعاملات اجتماعی و پرورش خلاقیت در کودکان موثر باشد. روش تحقیق مورد استفاده در این پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانهای و بررسیهای میدانی (در قالب پرسشنامه و تفسیر نقاشیهای کودکان و نظرسنجی از والدین) است که ابتدا به بررسی ویژگیها و شاخصهای شهر دوستدار کودک در منابع مختلف پرداخته و بر مبنای این شاخصها، گویههای پرسشنامه شکل گرفته، سپس با توجه به نتایج پرسشنامهها، عوامل داخلی و خارجی مدل SWOT استخراج و بر طبق نظر کارشناسان وزن دهی صورت گرفته است. نتایج حاکی از آن است که بر طبق مدل ای اچ پی از بین معیارهای شهر دوستدار کودک، معیار ایمنی و امنیت در رتبه اول و از بین معیارهای خلاقیت، معیار خلاقیت معنایی رتبه اول را دارد که بر اساس این اولویت بندی و با توجه به عوامل سوات، برای استخراج راهبردها از مدل QSPM بهره گرفته شده است که راهبرد مخاطب قرار دادن کودک در محیط اولویت برتر را داشته که راهکارهایی مانند استفاده از مشارکت و تصمیم گیری کودکان در مورد شهر مطلوب آنها، استفاده از علائم راهنما برای جهت یابی کودکان در محله، استفاده از مبلمان در مقیاس کودک و استفاده از رنگهای شاد در فضاهای شهری میتواند در این مهم مؤثر باشد.