کارآمدی شیوة حل اختلاف سازش در قراردادهای نفتی

نویسندگان

1 کارشناسی‌ارشد، حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرم‌آباد، ایران.

2 استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرم‌آباد، ایران.

doi
10.22059/jrels.2025.376229.555
چکیده

شیوة­ حل اختلاف کهن و کارآمد «سازش»، در مقایسه با سایر روش‌­های حل اختلاف، روشی ساده، کم‌هزینه، سریع، انعطاف‌پذیر، دوستانه و محرمانه­ به‌شمار می‌رود. ازسوی‌دیگر، یکی از مهم‌ترین حوزه‌های قراردادهای تجاری در جهان، به‌ویژه در ایران، قراردادهای نفتی است. تغییر در قیمت، هزینه‌های اجرایی، زمان‌بندی و سایر عوامل مشابه، می‌تواند موجب بروز اختلاف میان طرفین این قراردادها شود. ازآنجاکه قراردادهای نفتی عموماً در قالب مگاپروژه منعقد می­شوند، بروز اختلاف در یکی از این پروژه‌ها ممکن است به توقف سایر پروژه‌ها نیز بینجامد؛ امری که برای طرفین قرارداد بسیار چالش­‌برانگیز است. ازاین‌رو، نحوة مواجهه با اختلافات و چگونگی حل‌وفصل آن‌ها در چنین قراردادهایی از اهمیت فراوانی برخوردار است. این پژوهش با هدف بررسی کارآمدی شیوة سازش و مقایسة آن با سایر روش‌­های حل اختلاف در قراردادهای نفتی انجام شده است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که سازش به‌عنوان روشی مؤثر و انعطاف‌پذیر، از قابلیت و کارآمدی بالایی در حل اختلافات ناشی از قراردادهای نفتی برخوردار است.