کارآمدی شیوة حل اختلاف سازش در قراردادهای نفتی
نویسندگان
1 کارشناسیارشد، حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرمآباد، ایران.
2 استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرمآباد، ایران.
doi
10.22059/jrels.2025.376229.555چکیده
شیوة حل اختلاف کهن و کارآمد «سازش»، در مقایسه با سایر روشهای حل اختلاف، روشی ساده، کمهزینه، سریع، انعطافپذیر، دوستانه و محرمانه بهشمار میرود. ازسویدیگر، یکی از مهمترین حوزههای قراردادهای تجاری در جهان، بهویژه در ایران، قراردادهای نفتی است. تغییر در قیمت، هزینههای اجرایی، زمانبندی و سایر عوامل مشابه، میتواند موجب بروز اختلاف میان طرفین این قراردادها شود. ازآنجاکه قراردادهای نفتی عموماً در قالب مگاپروژه منعقد میشوند، بروز اختلاف در یکی از این پروژهها ممکن است به توقف سایر پروژهها نیز بینجامد؛ امری که برای طرفین قرارداد بسیار چالشبرانگیز است. ازاینرو، نحوة مواجهه با اختلافات و چگونگی حلوفصل آنها در چنین قراردادهایی از اهمیت فراوانی برخوردار است. این پژوهش با هدف بررسی کارآمدی شیوة سازش و مقایسة آن با سایر روشهای حل اختلاف در قراردادهای نفتی انجام شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که سازش بهعنوان روشی مؤثر و انعطافپذیر، از قابلیت و کارآمدی بالایی در حل اختلافات ناشی از قراردادهای نفتی برخوردار است.