بهینه کاوی فرآیند صدور مجوزهای کشاورزی در حوزه دام سنگین
نویسندگان
1 محقق بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران،
2 عضو هیات علمی بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی قم، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، قم، ایران.
3 عضو هیات علمی بخش تحقیقات اقتصادی اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران.
4 محقق بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران،
5 محقق بخش تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و ترویج کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران،
6 عضو هیات علمی بخش تحقیقات اقتصادی اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمانشاه، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران.
7 عضو هیات علمی بخش تحقیقات اقتصادی اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کردستان، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کردستان، ایران.
8 عضو هیات علمی بخش تحقیقات اقتصادی اجتماعی و ترویج کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران.
doi
10.22069/jead.2022.20112.1588چکیده
پژوهش حاضر با هدف بهینه کاوی فرآیند صدور مجوزهای کشاورزی در حوزه دام سنگین، طراحی شده است. جامعه آماری تحقیق دو بخش متقاضیان و کارشناسان را شامل میشود. در بخش متقاضیان، 104نفر از افرادی که بین سالهای 97 تا 99 در استانهای درخواست مجوز کرده بودند و موفق به دریافت مجوز شده بودند، انتخاب و در بخش کارشناسان نیز 100 نفر از نمایندگان دستگاههای کلیدی دست اندرکار، انتخاب شدند. روش تحقیق مد نظر برای این تحقیق، گروه کانونی بود. مبنای کار برگزاری جلسات گروهی و مصاحبههای ساختارمند بود. در این روش ابتدا وضع موجود فرآیند صدور مجوز دام سنگین، موانع و مشکلات از دید متقاضیان، شناسایی و سپس شرایط مطلوب از دید کارشناسان معرفی و در نهایت راهکارهای رفع مشکلات، احصاء شد. مطابق نتایج عمدهترین مشکلات عبارت بود از: 1) صدور مجوز در استانهای مختلف روال ثابتی ندارد 2) مرحله ثبت نام بدون بررسی اولیه جهت احراز شرایط انجام میشود. 3) سامانه پنجره واحد هوشمند نیست. 4) شفافیت در قوانین و مقررات وجود ندارد. 5) نهادهای دست اندرکار با هم و با سامانه پنجره واحد هماهنگ نیستند.6) بازدیدهای کارشناسان زیاد و غیر ضروری است. برخی راهکارهای پیشنهادی نیز عبارتند از: 1) استعدادیابی مناطق مختلف برای انجام فعالیتهای کشاورزی قبل از ثبت درخواست در سامانه. 2) انجام کلیه مراحل در سامانه هوشمند و به صورت یکپارچه. 3) ارائه یک مشاوره به متقاضی در مرحله تشکیل پرونده. 4) حذف موارد غیر ضرور نظیر برخی استعلامهای مازاد 5) تهیه بروشور از مراحل مختلف برای پرهیز از دوباره کاری متقاضیان.
