شناخت عوامل مؤثر بر امنیت غذایی در مناطق روستایی (مطالعه موردی روستاهای منطقه زهک در استان سیستان و بلوچستان)
نویسندگان
1 مدیر گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
2 دانشگاه زابل
3 کارشناس ارشد
doi
10.22048/rdsj.2020.243527.1865چکیده
استقرار امنیت غذایی خانوارها از جمله اهداف برنامههای توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هر کشوری است. بنابراین، برآورد سطح امنیت غذایی خانوارها اهمیت ویژهای دارد. در تحقیق حاضر، وضعیت امنیت غذایی روستاهای شهرستان زهک با استفاده از شاخص استراتژی مقابله در سال 1395 بررسی شده است. نتایج نشان داد که حدود 80 درصد از خانوارهای مورد مطالعه در شرایط نامناسب غذایی قرار دارند و از استراتژی های مقابله در برخورد با ناامنی غذایی استفاده کردهاند. بهعلاوه، متغیرهای درآمد سالانه، وضعیت شغلی سرپرست خانوار، نوع شغل سرپرست خانور، فاصله روستا تا شهر، تعداد افراد خانوار، دسترسی به تلفن همراه و وضعیت اعتیاد سرپرست خانوار، از جمله عوامل موثر بر سطح امنیت غذایی تشخیص داده شد. بر این اساس، می توان با تلاش در راستای توانمندسازی روستائیان، بهبود وضعیت شغلی و درآمدی سرپرست خانوار و ارتقاء سطح آگاهی افراد بوسیله مروجین کشاورزی، گامهای مؤثری در راستای رسیدن به سطح امنیت غذایی مطلوب برداشت.
