واکاوی فضایی احساس امنیت شهروندان در فضاهای شهری با رویکرد آیندهپژوهی (مطالعۀ موردی: شهر خرمآباد)
نویسندگان
1 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
2 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات، ایران، تهران، ایران
3 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، ایران، تهران
4 دانشجوی دکتری آینده پژوهی، دانشگاه امام خمینی، ایران، قزوین.
doi
10.22103/JUSG.2019.1967چکیده
تبیین موضوع: با افزایش تراکم جمعیت در شهرها، کلیه ابعاد اقتصادی،اجتماعی، فرهنگی در شهرها دچار تحولات اساسی شده است، همسو با این مسائل؛ احساس امنیت در فضاهای شهری به یکی از دغدغههای برنامه ریزان شهری و مدیران تبدیل شده است. در واقع، یکی از اهداف اصلی برنامه ریزی شهری، تصمیم گیری در زمان حال است تا فعالیت های شهری در آینده به نفع شهروندان آن، به درستی هدایت شوند. تبیین و توصیف امنیت فضاهای شهری در آینده، میتواند از بروز انواع ناهنجاریهای اجتماعی بکاهد. روش: پژوهش حاضر باهدف؛ واکاوی فضایی احساس امنیت شهروندان در فضاهای شهری از منظر آینده پژوهی در شهر خرمآباد با رویکرد توصیفی- اکتشافی مبتنی بر منابع اسنادی- پیمایشی تدوین شده است، جامعه آماری مورد مطالعه، نخبگان و متخصصان در حیطه امنیت در فضاهای شهری بودهاند، برای تجزیه وتحلیل اطلاعات از نرمافزار میک مک، روش تحلیل ساختار و ماتریس تأثیر متقابل استفادهشده است. یافتهها: در خصوص میزان اثرگذاری متغیرهای مورد مطالعه بر آینده احساس امنیت در شهر خرمآباد، نتایج تحقیق نشان داد پنج متغیر اثرگذار به ترتیب شامل اشتغال، درآمد و طبقه اجتماعی، تأثیر ساز و کارهای مدیران در کاهش ناهنجاریها، بازخوردهای اجتماعی و ارتباطی شهروندان نسبت به یکدیگر و میزان اشراف و احاطۀ واحدهای مسکونی بر هم میباشد. نتیجهگیری: بر اساس متغیرهای اثرگذار بر مدیریت امنیت در فضاهای شهری میتوان گفت که وضعیت ناپایداری بر سیستم حاکم بر شهر خرم آباد حاکم است.