تشخیص فساد در رب گوجه فرنگی توسط باکتری باسیلوس سوبتیلیس، قارچ پنیسیلیوم و قارچ آسپرژیلوس به کمک بینی الکترونیکی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک بیوسیستم، دانشگاه رازی، کرمانشاه،ایران

2 دانشیار مهندسی مکانیک بیوسیستم،دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 دانشیار مهندسی مکانیک بیوسیستم،دانشگاه رازی، کرمانشاه ، ایران

4 استادیار گروه مهندسی بیوسیستم ، دانشکده کشاورزی سنقر ،دانشگاه رازی، کرمانشاه ،ایران

5 استادیار مهندسی گیاه پزشکی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22059/ijbse.2023.361002.665513
چکیده

 حفظ کیفیت رب گوجه‌فرنگی برای صنعت فرآوری بسیار مهم است. باکتری‌ها، سموم قارچی و کپک‌ها عواملی هستند که می‌توانند موجب آلودگی و فساد مواد غذایی شوند. هدف از این پژوهش بررسی عملکرد بینی الکترونیکی در تشخیص فساد در رب گوجه فرنگی و همچنین بررسی تغییرات برخی از خواص فیزیکوشیمیایی مهم در اثر فساد در رب گوجه‌فرنگی بود. به منظور ایجاد فساد در رب گوجه‌فرنگی از باکتری باسیلوس سوبتیلیس و قارچ‌های پنیسیلیوم و آسپرژیلوس استفاده گردید. نمونه برداری برای نمونه آلوده به باکتری در بازه‌های زمانی 4 ساعته و به مدت 24 ساعت و برای نمونه‌های آلوده به قارچ به صورت روزانه و در طول یک هفته به طول انجامید. تفکیک درجه دوم (QDA)، شبکه عصبی مصنوعی (ANN) و بردار پشتیبان رگرسیون (SVR) روش‌هایی بودند که برای رسیدن به این هدف مورد استفاده قرار گرفتند. روش QDA عملکرد خوبی در طبقه‌بندی باکتری و قارچ از خود نشان داد و توانست رشد باکتری و فساد رب گوجه فرنگی را در 6 زمان نمونه ‌برداری با دقت 100 درصدی تشخیص دهد. دقت طبقه بندی به کمک شبکه عصبی برای باکتری بر اساس زمان نمونه‌برداری 86.7 درصد و برای نمونه‌های آلوده به قارچ بر اساس نوع قارچ 90 درصد به دست آمد. بهترین پیش‌بینی خواص فیزیکوشیمیایی نمونه آلوده به باکتری و قارچ توسط مدل ANN به ترتیب متعلق به خواص درصد وزنی رسوب و اسیدیته و در مدل SVR به ترتیب متعلق به خواص pH و اسیدیته بود.