«بررسی سیر تحول شخصیّت اسکندر از کشورگشایی تا پیامبری در شرفنامه نظامی»
نویسندگان
doi
10.22126/rp.2019.4805.1193چکیده
اسکندر مقدونی، یکی از چهرههای تاریخساز و اثرگذار در تاریخ و تمدّن بشر بودهاست. بهجز متون تاریخی که به صورت مفصّل دربارۀ زندگی و شخصیّت اسکندر سخنگفتهاند، در چند اثر بهصورت نظم یا نثر، به داستان زندگی او پرداخته شده است. منظومههای داستانی نظامی، از حیث وجود شخصیّتهای قوی و ماندگار، برجستگی قابلتوجّهی دارند. در این پژوهش کوشش شدهاست، شناختی دقیقتر و جزئیتر از چهرۀ اسکندر، بهعنوان شخصیّت اصلی شرفنامه صورت گیرد و نیز شیوههای شخصیّتپردازی نظامی و چگونگی تحوّلیافتن اسکندر، بررسی و تحلیل شود. بدین منظور، از شخصیّت داستانی اسکندر که در مقام شخصیّت اصلی شرفنامه است، سخن خواهدرفت. یافتههای پژوهش نشان میدهند که نظامی برخلاف بسیاری از داستانپردازان کلاسیک، از روش نمایش غیرمستقیم بیشتر از تعریف مستقیم بهره برده است و روشهای مورد استفادۀ او در کار خود، روندی رو به پیشرفت داشته و الگوی شخصیّتپردازی کاملی را در منظومة شرفنامه نشانداده است.