واکاوی نقش بازی‌های تعاملی دیجیتال در توسعه واژگان فارسی کودکان فارسی‌آموز میراثی: یک مطالعه موردی

نویسندگان
doi
10.30479/jtpsol.2026.23574.1752
چکیده

در سال‌های اخیر، بازی‌های دیجیتال به‌عنوان ابزاری نوین در آموزش زبان دوم، به‌ویژه برای کودکان، مورد توجه قرار گرفته‌ ‌است . پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجربه یادگیری و پتانسیل بازی‌های تعاملی در توسعه دایره‌واژگان فارسی کودکان فارسی‌آموز میراثی انجام شده است. با توجه به ماهیت اکتشافی پژوهش، از روش مطالعه موردی چندگانه استفاده شد. بدین منظور، مجموعه‌ای از فعالیت‌های آموزشی بازی‌محور با تمرکز بر دایره‌واژگان، تمییز آوایی–نوشتاری و مهارت نوشتاری طراحی و در یک کلاس آموزش مجازی اجرا گردید. شرکت‌کنندگان شامل سه کودک فارسی‌آموز میراثی بودند و داده‌ها از طریق تحلیل عملکرد در حین بازی، بازخوردهای تعاملی و تکالیف عملکردی پایانی جمع‌آوری شد. یافته‌ها نشان داد که استفاده از ‌ سازوکارهای بازی‌وارسازی نظیر تطبیق تصویر با واژه و کارت‌های حافظه، نه‌ تنها درگیری تحصیلی و انگیزه زبانی کودکان را افزایش داده، بلکه شواهدی از بهبود دقت دایره واژگانی و حافظه دیداری را نیز به همراه داشته است. همچنین مشخص شد که تلفیق اصول نظریه‌های سازنده‌گرایی و خودتعیین‌گری در طراحی بازی‌های مجازی، می‌تواند یادگیری زبان فارسی را به تجربه‌ای معنادار برای این گروه از زبان‌آموزان تبدیل کند. این پژوهش اگرچه با نمونه‌ای کوچک انجام شده، اما الگوهای اولیه‌ای را برای طراحی محتوای بازی‌محور در آموزش فارسی به کودکان میراثی ارائه می‌دهد.