بررسی وضعیت دسترسی به پارکهای شهری و عوامل مؤثر بر آن از دیدگاه کاربران، نمونه مورد مطالعه: شهر شیراز
نویسندگان
1 استادیار بخش شهرسازی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
عرصههای عمومی مهمترین بخش شهرها و محیطهای شهریاند. در چنین عرصههایی بیشترین تماس، ارتباط و تعامل بین انسانها رخ میدهد و تمامی بافت شهری که مردم به آن دسترسی فیزیکی و بصری دارند را شامل میشوند. پارکها و فضاهای سبز شهری یکی از مهمترین عناصر این مجموعهها هستند که همواره نقش فعالی در سلامتی شهر و شهروندان ایفا میکنند و بایستی برای همه افراد جامعه دسترسپذیر باشند؛ بنابراین هدف اصلی این مقاله بررسی عوامل مؤثر بر میزان دسترسی شهروندان شهر شیراز به این فضای مهم شهری است. برای این منظور چهار عامل مجاورت و نزدیکی به پارک، مالکیت اتومبیل و نحوه پیمودن مسیر محل سکونت تا پارک، کمیت و کیفیت پیادهروها مورد بررسی قرارگرفته است و اطلاعات لازم جهت پیشبرد این مهم از طریق توزیع پرسشنامه در 28 پارک این شهر جمعآوریشده و مورد تحلیل و بررسی قرارگرفته است. نتایج تحقیق نشان میدهد که از بین 993 نفر پاسخدهنده به سؤالات، حدود 70 درصد افراد در فاصله 5 تا 1000 متری پارکها زندگی میکنند و فاصله آنها تا نزدیکترین پارک بهصورت پیاده بین ا تا 15 دقیقه است. نتایج همچنین نشان میدهد که داد که حدود 64 درصد پاسخدهندگان بهصورت پیاده مسیر بین محل سکونت تا پارک را طی میکنند و بیش از 70 درصد آنها از کمیت و کیفیت پیادهروها مسیر پارک رضایت داشتهاند و حدود 9/67 درصد از افراد از تعداد پارکهای موجود در شهر رضایت متوسط به بالا داشتهاند؛ بنابراین، میتوان گفت در شهر شیراز، دسترسی به پارکها نسبتاً مناسب بوده و فقط درصد کمی از افراد با مشکل دسترسی مواجه هستند.
