تحلیلی بر قابلیتها و محدودیتهای توسعه فیزیکی شهر نورآباد ممسنی؛ با تأکید بر شاخصهای شهر سالم در مدل SWOT
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، مدرس دانشگاه پیام نور، نورآباد، ایران
2 اشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
چکیده
افزایش روزافزون جمعیت شهرنشین و در پی آن رشد شهرها در کشور، توجه به چگونگی کنترل گسترش شهرها و گام برداری در راستای توسعه پایدار به منظور ایجاد شهر سالم را ضروری ساخته است. شهر نورآباد ممسنی در سالهای اخیر با افزایش سریع جمعیت مواجه بوده که این امر سبب گسترش و دستاندازی شهر به محیطهای پیرامونی شده است. بدین منظور ضرورت توجه به رشد آتی آن، تدوین برنامهای مناسب به منظور توسعه مناسب این شهر را دوچندان مینماید. در این پژوهش سعی شده است با شناسایی عوامل تأثیرگذار و ارزیابی آن، جهات بهینه توسعه فیزیکی شهر نورآباد ممسنی با استفاده از مدل SWOT مشخص شود. در این مرحله توسعه شهر را با توجه به شاخصهای طبیعی توسعه فیزیکی و شاخصهای مصنوعی مورد ارزیابی قرار گرفته است. روش تحقیق از نوع توصیفی ـ تحلیلی و جمع آوری دادهها مبتنی بر مطالعات کتابخانهای و بازدید میدانی است. استنتایج حاصل از این تحقیق حاکی از آن است که اراضی واقع در مشرق و جنوب شرقی، زمینهای بایر درون بافت شهر و همچنین برخوردار بودن از مراکز دانشگاهی، بهترین نقاط قوت توسعه فیزیکی شهر محسوب میشود. کمبود شدید کاربری فضای سبز در شهر، مناسب نبودن سیستم شبکه بندی شهر، نبود ساخت و ساز عمودی به نسبت تمرکز بیشتر جمعیت در مرکز شهر و فقدان سیستم فاضلاب شهری در سطح کل شهر از نقاط ضعف به شمار میرود
