بررسی و تحلیل فضایی ـ زمانی کانون های سرقت جیب بُری و کش روزنی در شهر سمنان
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22103/JUSG.2018.1965چکیده
بزهکارى از جمله مهمترین معضلات اجتماعى در اکثر شهرهاى دنیا است که بر زندگى شهروندان تأثیرات منفى میگذارد. این مقاله با هدف شناسایی کانونهای سرقت جیببری و کشروزنی شهر سمنان و تبیین عوامل مؤثر در بروز این بزهکاری در این شهر انجام شده است. روش تحقیق در مقاله حاضر توصیفی- تحلیلی است و برای شناسایی و درک الگوهای مکانی بزهکاری جیببری و کشروزنی در شهر سمنان از مدلهای آماری و گرافیک مبنا در محیط سامانه اطلاعات جغرافیایی استفاده شده، که اطلاعات مورد نیاز از میزان و نوع جرم بهصورت مراجعه از نیروى انتظامى اخذ شده است. یافتههای مقاله حاضر نشان میدهد که کانونهای جرمخیز مربوط به سرقت جیببری و کش روزنی بیشتر در بخش مرکزی شهر سمنان و محدوده بازار این شهر شکل گرفته است و از نظر زمانی نیز اوج وقوع این سرقت در روزهای شنبه و چهارشنبه هفته و ساعات 9 الی 13 رخ داده است. از سوی دیگر، بالا بودن میزان کاربری تجارى و کمبود یا نبود برخی کاربریهای مورد نیاز شهروندان از جمله فضای سبز که نظارت رسمی بر این محدودهها را بسیار دشوار ساخته، در افزایش توزیع جغرافیایی نوع و میزان جرایم و شکلگیری الگوهای فضایی بزهکاری مؤثر بوده است که این موضوع با استفاده از مدل رگرسیون وزنی جغرافیایی به اثبات رسید. به نظر میرسد با ساماندهی و ارتقای سرانههای تأسیساتی، تجهیزاتی و خدماتی، ایجاد فضاهای تفریحی و فراغتی سالم، تعریض شبکه معابر و مکانیابی مراکز انتظامی جهت افزایش نظارت رسمی و ایجاد کاربریهایی با ساعات کاری متنوع در طول شبانه روز در این محدوده و اصلاح فیزیکی و کالبدی فضاهای مسکونی این محدوده از تشویق ساکنان و دستگاههای زیربط از قبیل شهرداری بدون توجه به توجیه اقتصادی و درآمدزایی میتوان امکان آسیبپذیری این فضاها و میزان وقوع جرایم را کاهش داد.
