جایگاه معیار رفتار عادلانه و منصفانه در سرمایهگذاریهای بینالمللی با تکیه بر رویة داوری
نویسندگان
1 گروه حقوق عمومی، حقوق نفتوگاز، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 گروه حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrels.2023.330168.457چکیده
معیار یا شرط رفتار عادلانه و منصفانه از اساسیترین معیارهای رفتاری در حقوق بینالملل سرمایهگذاری است که بهموجب آن، دولت میزبان باید براساس معیارهای حقوق بینالملل شرایط مساعد و مناسب را برای حمایت از اموال سرمایهگذار خارجی فراهم آورد. به علت مبهم بودن این معیار، برداشتهای مختلفی از آن ارائه شده است. در مقالة پیشرو، در پاسخ به این پرسش اساسی که داوری بینالمللی دربارة رفتار عادلانه و منصفانه، بهویژه در حوزة نفتوگاز، چه رویههایی را در پیش گرفته است، با گردآوری مطالب به روش کتابخانهای و استفاده از روش تحقیق تحلیلی-توصیفی، سرانجام دریافتیم که مراجع داوری گوناگون، آستانههای مختلفی را برای ایجاد توازن و انصاف تعیین کردهاند که رفتار یک کشور قبل از آنکه نقض رفتار منصفانه شمرده شود، باید به آن حد برسد و این نتیجه بهدست آمد که در هر موردی که نقض رفتار منصفانه مطرح شود، واقعیتهای منحصربهفردی دارد و مهمترین نتیجه، دقیقاً ماهیت خاص واقعیت در هریک از داوریهای رسیدگی به ادعاهای نقض رفتار منصفانه است و گرچه معیار انعطافپذیر، میتواند برای حل طیف گستردهای از اقدامات نادرست دولت قابلاعتماد باشد، اما همچنان تا اندازهای با بیاطمینانی همراه است.