بررسی توزیع ریسک های حقوقی-قراردادی در اسناد EPC کلیددردست وزارت نفت ایران، نشریة 5490 و فیدیک

نویسندگان

1 گروه حقوق خصوصی و اقتصادی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامة طباطبایی، تهران، ایران.

2 گروه حقوق خصوصی و اقتصادی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامة طباطبایی، تهران، ایران.

3 گروه حقوق عمومی ، حقوق نفت‌وگاز، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/jrels.2023.303545.369
چکیده

بررسی تطبیقی شیوة توزیع ریسک­ های حقوقی-قراردادی در اسناد ­­ای.پی.سی اختصاصی صنعت نفت و ای.پی.سی صنعتی (نشریة 5490) در مقایسه با نمونة قرارداد ای.پی.سی فیدیک، مؤید توزیع قراردادی کارآمدتر و عادلانه­ تر ریسک­ ها میان کارفرما و پیمانکار در سند ای­.پی­.سی­ اختصاصی صنعت نفت نسبت به انتقال یک­جانبة آنها به پیمانکار در نشریة 5490، به‌ویژه از طریق تعیین مهلت­ های زمانی و ضمانت‌اجراهای مشخص برای ایفای به‌هنگام تعهدات از سوی کارفرما است. باوجوداین، برقراری توازن میان ریسک­ های حقوقی- قراردادی کارفرما و پیمانکار هم‌چون رویکرد اتخاذشده در فیدیک، همچنان نیازمند بازنگری در نحوة­ توزیع مسئولیت­ ها در این سند است. بدین‌منظور این مقاله به ارائة راهکارهایی هم‌‌چون ایجاد تناظر میان اختیارات کارفرما و پیمانکار در فسخ پیمان، پیش­بینی لزوم پرداخت خسارات ناشی از خاتمة یک‌جانبة پیمان از سوی کارفرما، اصلاح شیوه­­ های حل اختلاف، برقراری تعادل در مسئولیت جبران خسارات اشخاص ثالث، پیش­بینی حق تعلیق انجام کارها توسط پیمانکار در جهت تضمین پرداخت به ­هنگام صورت­ وضعیت­ ها می­ پردازد.