بررسی توزیع ریسک های حقوقی-قراردادی در اسناد EPC کلیددردست وزارت نفت ایران، نشریة 5490 و فیدیک
نویسندگان
1 گروه حقوق خصوصی و اقتصادی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامة طباطبایی، تهران، ایران.
2 گروه حقوق خصوصی و اقتصادی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامة طباطبایی، تهران، ایران.
3 گروه حقوق عمومی ، حقوق نفتوگاز، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrels.2023.303545.369چکیده
بررسی تطبیقی شیوة توزیع ریسک های حقوقی-قراردادی در اسناد ای.پی.سی اختصاصی صنعت نفت و ای.پی.سی صنعتی (نشریة 5490) در مقایسه با نمونة قرارداد ای.پی.سی فیدیک، مؤید توزیع قراردادی کارآمدتر و عادلانه تر ریسک ها میان کارفرما و پیمانکار در سند ای.پی.سی اختصاصی صنعت نفت نسبت به انتقال یکجانبة آنها به پیمانکار در نشریة 5490، بهویژه از طریق تعیین مهلت های زمانی و ضمانتاجراهای مشخص برای ایفای بههنگام تعهدات از سوی کارفرما است. باوجوداین، برقراری توازن میان ریسک های حقوقی- قراردادی کارفرما و پیمانکار همچون رویکرد اتخاذشده در فیدیک، همچنان نیازمند بازنگری در نحوة توزیع مسئولیت ها در این سند است. بدینمنظور این مقاله به ارائة راهکارهایی همچون ایجاد تناظر میان اختیارات کارفرما و پیمانکار در فسخ پیمان، پیشبینی لزوم پرداخت خسارات ناشی از خاتمة یکجانبة پیمان از سوی کارفرما، اصلاح شیوه های حل اختلاف، برقراری تعادل در مسئولیت جبران خسارات اشخاص ثالث، پیشبینی حق تعلیق انجام کارها توسط پیمانکار در جهت تضمین پرداخت به هنگام صورت وضعیت ها می پردازد.