تحلیلی بر وضعیت مسکن در محلات شهر مراغه با استفاده از مدل های چند معیاره

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران

2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22103/juas.2017.1940
چکیده

در آغاز هزارة سوم مشکل دیرپای مسکن هنوز یکی از مهم­ترین مشکلات جوامع بشری است و متأسفانه نسبت به گذشته ابعاد آن گسترده­تر نیز گشته است. فقدان منابع کافی، ضعف مدیریت اقتصادی، نداشتن  برنامه­ریزی جامع مسکن و سایر نارسایی­هایی که در زیرساخت­های اقتصادی وجود دارد از یکسو و افزایش جمعیت شهرنشین از سویی دیگر تأمین سرپناه در کشورهای در حال توسعه را به شکلی پیچیده و چند بُعدی در آورده ­است. بررسی وضعیت مطلوب مسکن در مناطق شهری یکی از شاخص­های توسعة اقتصادی- اجتماعی در کشورهای جهان محسوب می­شود. یکی از راه­های آگاهی از وضعیت مسکن در فرایند برنامه­ریزی، استفاده از شاخص­های مسکن است. این پژوهش از نظر هدف از نوع کاربردی- توسعه­ای و از لحاظ روش انجام تحقیق، توصیفی- تحلیلی می­باشد. در این پژوهش 24 شاخص کمّی و کیفی مسکن در 26 محلّه شهر مراغه با استفاده از داده­ها و اطلاعات موجود از سرشماری­ های موجود و داده­های مرکز آمار در سال 1390 استخراج گردید، سپس در تحلیل داده­ها، ابتدا با استفاده از ضریب آنتروپی شانون، وزن هر یک از شاخص­ها برآورد گردید و سپس با بهره­گیری از مدل­های MOORA، COPRAS و  SAWو روش ترکیبی (ادغام)، محاسبه و رتبه­بندی شدند. در نهایت بر اساس نتایج حاصل از پهنه­بندی فضایی محلات شهر مراغه از لحاظ شاخص­های کمّی و کیفی مسکن با استفاده از نرم­افزار Arc GIS نشان می­دهد 7/7 درصد محلات متعادل، 54/11 درصد محلات نسبتا متعادل، 62/34 درصد محلات نسبتا نامتعادل و 2/46 درصد محلات نامتعادل می­ باشد.