تحلیلی بر وضعیت مسکن در محلات شهر مراغه با استفاده از مدل های چند معیاره
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22103/juas.2017.1940چکیده
در آغاز هزارة سوم مشکل دیرپای مسکن هنوز یکی از مهمترین مشکلات جوامع بشری است و متأسفانه نسبت به گذشته ابعاد آن گستردهتر نیز گشته است. فقدان منابع کافی، ضعف مدیریت اقتصادی، نداشتن برنامهریزی جامع مسکن و سایر نارساییهایی که در زیرساختهای اقتصادی وجود دارد از یکسو و افزایش جمعیت شهرنشین از سویی دیگر تأمین سرپناه در کشورهای در حال توسعه را به شکلی پیچیده و چند بُعدی در آورده است. بررسی وضعیت مطلوب مسکن در مناطق شهری یکی از شاخصهای توسعة اقتصادی- اجتماعی در کشورهای جهان محسوب میشود. یکی از راههای آگاهی از وضعیت مسکن در فرایند برنامهریزی، استفاده از شاخصهای مسکن است. این پژوهش از نظر هدف از نوع کاربردی- توسعهای و از لحاظ روش انجام تحقیق، توصیفی- تحلیلی میباشد. در این پژوهش 24 شاخص کمّی و کیفی مسکن در 26 محلّه شهر مراغه با استفاده از دادهها و اطلاعات موجود از سرشماری های موجود و دادههای مرکز آمار در سال 1390 استخراج گردید، سپس در تحلیل دادهها، ابتدا با استفاده از ضریب آنتروپی شانون، وزن هر یک از شاخصها برآورد گردید و سپس با بهرهگیری از مدلهای MOORA، COPRAS و SAWو روش ترکیبی (ادغام)، محاسبه و رتبهبندی شدند. در نهایت بر اساس نتایج حاصل از پهنهبندی فضایی محلات شهر مراغه از لحاظ شاخصهای کمّی و کیفی مسکن با استفاده از نرمافزار Arc GIS نشان میدهد 7/7 درصد محلات متعادل، 54/11 درصد محلات نسبتا متعادل، 62/34 درصد محلات نسبتا نامتعادل و 2/46 درصد محلات نامتعادل می باشد.