تحلیل تطبیقی نقش سرمایه اجتماعی در پایداری محلهای در بافتهای فرسوده و جدید (نمونه موردی: محلات نارمک و یوسفآباد)
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه تبریز
doi
چکیده
توسعهی پایدار محلهای توانایی جوامع کوچک محلی (محلات)، در بهرهبرداری و استفاده از منابع طبیعی، انسانی و اکولوژیکی بوده است. در واقع استفاده از سرمایه اجتماعی به عنوان راهحلی قابلاجرا در سطح اجتماعات محلی برای مشکلات توسعه مورد توجه سیاستگذاران و مسئولان سیاست است. بنابراین، درک مکانیزم و نقش سرمایه اجتماعی برایتحققهدفکوچکسازی وظایفوواگذاریمسئولیتهابهنهادها، فراهم نمودن زمینه برای گسترش سرمایه اجتماعی در راستای افزایش تعاملات و ارتباطات اجتماعی و فرهنگی در سطح محلهای به منظور کمک گرفتن از شهروندان در رسیدن به توسعه پایدار، از اهم اهداف تحقیق حاضر است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است. در این راستا تجزیه تحلیل دادهها با تکمیل پرسشنامه جهت سنجش میزان سرمایه اجتماعی و پایداری محلهای انجام گرفته است. به این منظور ابتدا با استفاده از ادبیات نظری تحقیق، شاخصهای سرمایه اجتماعی و پایداری محله تعیین شده، سپس جهت تجزیه و تحلیل دادههای تحقیق از آزمون آماری ضریب همبستگی پیرسن و رگرسیون برای آزمون فرضیات تحقیق استفاده شده است. نتایج تحقیق بیانگر آن است که رابطهای مستقیم و معناداری بین متغیر سرمایه اجتماعی و پایداری محلهای وجود دارد.