بررسی مؤلفه های تأثیرگذار در شکل گیری کالبد مسکن شهری از دیدگاه گونه شناسی با تأکید بر تراکم ساختمانی و تعداد طبقات (مطالعه موردی: شهر گرگان)

نویسندگان

1 محقّق و کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گلستان، گلستان، ایران

2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گلستان، گلستان، ایران

doi
10.22103/juas.2017.1946
چکیده

دگرگونی­های علمی، صنعتی و اقتصادی قرن 18 م، موجب بروز تغییراتی شگرف در نحوة اسکان بشر شد. با رشد فزایندة شهرنشینی کشور در چند دهه گذشته، نیاز به مسکن به یکی از مهم­ترین نیازهای جمعیتی شهری تبدیل شده است. مسکن به عنوان یکی از پدیده­های واقعی، از نخستین مسائلی است که بشر همواره با آن دست به گریبان بوده و همواره در تلاش برای دگرگونی و یافتن پاسخی مناسب، معقول و اندیشیده برای آن است. براین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی شاخص­های سطح زیربنا و تعداد طبقات مسکونی به عنوان مؤلفه ­های تأثیرگذار بر فرم کالبدی مسکن، به بررسی مساکن شهر گرگان می­پردازد. در پژوهش حاضر، روش تحقیق بر اساس هدف، از نوع کاربردی و از نظر ماهیت و روش شیوه انجام، توصیفی- تحلیلی است. برای جمع­آوری داده­ها از ابزار پرسشنامه و جهت تجزیه و تحلیل داده­ها، از نرم افزارهای SPSS و ArcGIS استفاده شده است. یافته ­های پژوهش نشان می­دهد که در سطح مناطق سه گانه شهر گرگان، مساکن به لحاظ کالبدی از تنوع برخوردار می­باشند به گونه­ای که بیشترین تفاوت و تنوع مسکن در منطقه 2 و کمترین تفاوت در منطقه 1 شهری می­باشد. تنوع قومیت­های ساکن در محلات شهری، تفاوت و تنوع فرهنگی- اجتماعی و اقتصادی ساکنین از مهم­ترین دلایل این امر می­باشد.