ارزیابی وضعیت پایداری محله ها در شهرهای مرزی (مطالعۀ موردی: محله های شهر پیرانشهر)
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور مهاباد
2 دانشگاه پیام نور اشنویه
doi
10.22103/juas.2017.1013چکیده
توسعة پایدار شهری مقولهای با ابعاد گسترده و پیچیده است که در رشد و تکوین شهرها تأثیر گذار بوده است و ارتباط تنگاتنگی با آسیبهای اجتماعی، زیست محیطی، اقتصادی و معیشت شهری، امنیت، مشارکت، شکل بافت و مدیریت شهری دارد. توسعة پایدار شهری و اندازهگیری کمّی و نمایش فضایی آن موضوعی مهم در برنامهریزی شهری محسوب میگردد. هدف پژوهش حاضر سطحبندی فضایی و تحلیل میزان پایداری و ناپداری محلات شهر مرزی پیرانشهر به لحاظ 4 شاخص اقتصادی، اجتماعی، زیست_ محیطی و نهادی_ کالبدی میباشد. نوع تحقیق کاربردی_ توسعهای و روش بررسی آن توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی، کتابخانهای و نیز برداشتهای میدانی و پیمایشی است. جامعة آماری کلیة محلههای شهر پیرانشهر میباشد که از بین آنها تعداد 380 نفر به روش تصادفی ساده به عنوان نمونة آماری انتخاب شدهاند و دادههای جمعآوری شده با استفاده از نرمافزارهای SPSS و GIS تجزیه و تحلیل شدهاند. نتایج کلی تحقیق نشان میدهند؛ به لحاظ شاخصهای توسعة پایدار، 3 محلة (آزادی، بازارچه و زمینهای شهرداری) در وضیعیت پایدار و محله های (آزادگان، زرگتن و فرمانداری) در سطح نیمه پایدار و 9 محلة (ساحلی، کمربندی، جاده سردشت، بازار سیگاران، کمربندی جدید، کهنه خانه، پاداش، فرهنگیان و شینآباد) در وضعیت ناپایدار قرار دارند.