ارزیابی و تحلیل عملکرد دهیاری ها با تأکید بر رویکرد حکمروایی شایسته مطالعه موردی: روستاهای بخش مرکزی شهرستان اردبیل
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی
2 دبیر جغرافیا /آموزش و پرورش
doi
10.22048/rdsj.2019.160198.1758چکیده
انتخاب دهیار به عنوان مدیریت نوین روستایی را میتوان به عنوان نقطهی عطفی در تاریخ مدیریت روستایی به شمار آورد. دهیاریها از بدو تشکیل تاکنون با استفاده از همیاری و مشارکت مردم و کمکهای دولتی به منظور رفع نیازمندیهای عمومی، بهبود و نظافت محیط، حفظ و نگهداری و بهرهبرداری از زیر ساختها و غیره اقدام کردهاند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی کارکرد دهیاریها در چهارچوب حکمروایی شایسته از دیدگاه ساکنان روستاهای بخش مرکزی شهرستان اردبیل است. تحقیق حاضر از لحاظ هدف کاربردی و بر اساس ماهیت توصیفی تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش 34 روستای دارای دهیاری با جمعیت 28199و 8151 خانوار است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 367 نفر برآورد گردید. پراکندگی تعداد نمونهها در روستاها متناسب با جمعیت آنها توزیع گردید و انتخاب نمونهها در روستاها به صورت تصادفی سیستماتیک بودهاست. به منظور ارزیابی عملکرد دهیاران از هشت شاخص حکمروایی خوب(مشارکت، قانونمندی، پاسخگویی، مسئولیتپذیری، عدالت محوری، توافق جمعی، شفافیت، کارآیی و اثربخشی) در قالب 60گویه استفاده گردید. پرسشنامه با پرسشهای بسته در قالب طیف پنج گزینهای لیکرت طراحی گردید. روایی صوری پرسشنامه به وسیله پانل اساتید متخصص تأیید قرار گرفت. میزان پایایی کل پرسشنامه بر اساس آلفای کرونباخ 784/0 بدست آمد. نتایج آزمون t تک نمونهای با میانگین 07/2 نشان داد حکمروایی شایسته روستاهای بخش مرکزی اردبیل پایینتر از حد متوسط است. نتایج نشان میدهد که کارکرد دهیاریها بر اساس حکمروایی شایسته از دیدگاه ساکنین روستاهای بخش مرکزی اردبیل کمتر از حد متوسط ارزیابی میشود و در شرایط مطلوبی نیست.